Objective  Since screening for cancer has been advocated, funded, and promoted in France, it is important to evaluate the attitudes of subjects in the general population and general practitioners (GPs) toward cancer screening strategies.

Methods  EDIFICE is a nationwide opinion poll that was carried out by telephone among a representative sample of 1,504 subjects living in France and aged between 40 and 75 years and among a representative sample of 600 GPs. The questionnaire administered to subjects queried about previous screening for cancer.

Results  Ninety-three percent of women stated that they had undergone at least one mammography. Although rated “A” recommendation—strongly recommended—by the US Preventive Services Task Force, screening for colorectal cancer received less attention than prostate cancer screening which is rated “I”—insufficient evidence—(reported screening rates of 25% and 36%, respectively). Six percent of subjects stated that they had undergone lung cancer screening. GPs’ attitudes toward cancer screening showed similar inconsistencies.

Conclusions  It thus appears that understanding of cancer screening practices in the French general population does not match scientific evidence. To a lesser extent, this also holds for GPs.

Keywords  Mass-screening - Compliance - Health care opinion poll - Health services research - Health services misuse


Early detection of cancer can theoretically prolong overall survival of the screened subjects. Reductions in cancer-related mortality have been demonstrated for mammography for breast cancer (BC) and fecal occult blood test (FOBT) for colorectal cancer (CRC) [1, 2]. For these two cancers, mass-screening programs are implemented in France, in which targeted subjects are contacted by mail. The US Preventive Services Task Force guidelines rate CRC screening as “A” (strongly recommended), BC screening as “B” (recommended), and both prostate cancer (PC) and lung cancer (LC) screenings as “I” (evidence insufficient to come down in favor or against screening) [3]. The objectives of the nationwide EDIFICE opinion poll carried out in France were to collect data at the national level (the level of funding) about (1) subjects’ individual access to cancer screening procedures (through organized programs or on subjects’ own initiative) and (2) about general practitioners’ (GPs) attitudes toward cancer screening. Four frequent cancer types were selected on the grounds of their different screening statuses: BC and CRC for evidence of efficacy of screening and existence of a national screening program and prostate and lung cancers for neither evidence of efficacy of screening nor official screening program.


General population opinion poll

The population-based EDIFICE opinion poll was carried out by telephone from 18 January to 2 February, 2005 among a representative sample of 1,504 subjects living in France and between 40 and 75 years old (1,609 subjects minus 105 who had already been affected by cancer). Sample representativeness was assessed, in relation to the statistics of the French Employment Survey in year 2002 [4], based on the following criteria: sex, age (five categories), profession (eight categories), community size (five categories), and regional distribution (nine categories).

General practitioner opinion poll

A nationwide opinion poll was carried out by telephone from 31 January to 18 February, 2005 among a representative sample of 600 GPs practicing in France. Sample representativeness was assessed based on the following criteria: age (four categories) and regional distribution (five categories).


The main results of EDIFICE opinion poll are summarized in Fig. 1. Almost all (93%) interviewed women stated that they had undergone at least one mammography. In contrast, 25%, 36%, and 6% of the interviewed subjects stated that they had undergone screening tests for CRC, PC, and LC, respectively.


Fig. 1 Adherence to cancer screening strategies according to the French nationwide EDIFICE opinion poll (1,504 subjects, 600 general practitioners). In France, there are organized mass-screening programs for breast cancer by mammography (100% of the population covered at the time of the opinion poll) and for colorectal cancer using Hemoccult (almost 30% of the population covered). In contrast, there is no mass-screening program for prostate cancer and lung cancer. For subjects in the general population, figures indicate the rates of subjects stating that they had undergone at least one screening test. For general practitioners, figures indicate the rates of general practitioners stating that they systematically recommended cancer screening

The corresponding percentages of GPs who stated that they recommended cancer screening tests to their patients were consistent with the proportions of subjects who had undergone screening tests for each tumor type: 68%, 18%, 58%, and 4% of the interviewed GPs stated that they systematically recommended screening for BC, CRC, PC and LC, respectively.

Reasons given to explain why screening tests had not been performed

Physicians and subjects provided contrasting answers as to why cancer-screening tests had not been performed. Physicians mainly focused on subjects’ fears while subjects denied this reason. Fear of results was cited by 44% of physicians as the main explanation why subjects did not undergo BC screening tests versus only 18% of subjects. For CRC screening, the figures were 16% and 3%, respectively. The corresponding odds ratios for fear being elicited by subjects versus GPs as the reason for not undergoing BC or CRC screening tests were 0.29 and 0.15, respectively (Table 1). Furthermore, subjects focused on a lack of advice on cancer screening from their physicians whereas GPs rarely did so. Lack of advice from the physicians was cited by 11% of subjects as the main explicative factor for subjects not undergoing BC screening tests versus only 1% of GPs. For CRC screening, the figures were 16% and 9%, respectively. The corresponding odds ratios for lack of medical advice being elicited by subjects versus GPs as the reason for subjects not undergoing BC or CRC screening tests were 11.65 and 1.93, respectively (Table 1).

Table 1 Reasons cited by subjects in the general population and general practitioners why subjects did not undergo screening tests for breast cancer (BC) or colorectal cancer (CRC)

Reasons cited

For not undergoing BC screening tests

For not undergoing CRC screening tests

Female subjects N = 38

General practitioners N = 600

Subjects N = 725

General practitioners N = 600

Subjects fearing the result n (%)

7 (18)

264 (44)

20 (3)

96 (16)

OR (CI95%)

0.29 (0.12–0.66)

0.15 (0.09–0.24)

Lack of physician’s advice n (%)

4 (11)

6 (1)

116 (16)

54 (9)

OR (CI95%)

11.65 (3.14–43.23)

1.93 (1.37–2.71)

OR indicates odds ratio; CI95% indicates confidence interval at the risk α = 0.05


In the present study, we describe the adherence to different screening programs for four types of cancers (BC, CRC, PC, and LC) in France. It is important to point out that this opinion poll does not report an accurate incidence of subjects actually screened for cancer but indeed the proportion of subjects stating that they had undergone at least one screening test. It is also worth mentioning that the French national health insurance system currently makes the corresponding screening tests (FOBT, mammography, prostate specific antigen—PSA—testing and X-ray) available for free (or almost free) to all affiliates.

The major finding of this report is the obvious disagreement between evidence-based official recommendations and actual practice is both subjects in the general population and GPs in France. Despite a high level of evidence of reduction in cancer-related mortality of similar magnitude (∼15–20%) with both BC and CRC mass-screenings [1, 2], 93% of women undergo mammography screening whereas only 25% of subjects in the same age range have access to CRC screening tools. In contrast, 36% of men aged between 50 and 74 years have undergone a screening test for PC (mainly PSA testing) even though the benefit of PC screening remains unknown [5].

EDIFICE showed, on the one hand, two “rational rates” of screening—high rate of women having undergone mammography and low rate of subjects having performed LC screening—and, on the other hand, two “inadequate rates” of screening—abnormally low rate of CRC screening (nationwide coverage by the on-going program is expected by the end of 2007) and abnormally high rate of PC screening. Even more striking, the French GPs’ behavioral pattern of recommending individual cancer screening exhibited the same inconsistencies.

Three reasons can be suggested to explain the observed relationships between subjects’ and GPs’ behaviors. First, subjects in the general population may be influenced by medical counseling. Alternatively, physicians may endorse their patients’ views and agree “under pressure” [6]. Lastly, both subjects and GPs are exposed to similar not evidence-supported recommendations/information, with the “magic touch” of blood analysis for PC screening being attractive to them. Appropriate information of subjects and physicians, including the possible benefits and risks of PC screening through PSA testing, could make these erroneous behaviors less frequent [7].

Whereas GPs’ and subjects’ statements in EDIFICE appeared in rather good agreement with respect to the proportions of interviewed subjects having undergone cancer screening tests and of GPs recommending cancer screening to their patients, the reasons put forward why screening tests were not performed are different, indeed even opposite: based on their statements, GPs overestimated the negative impact of fear of the results on subjects’ participation in cancer screening and they underestimated their own role. Nevertheless, both GPs and subjects interestingly seem to attach a more dreadful meaning to the result of BC screening than to the result of CRC screening. Indeed, fear of the result acting as a check upon carrying out cancer screening tests was cited by 18% of the subjects for BC screening whereas only 3% cited this reason for not undergoing CRC screening tests. Comparatively, 44% and 16% of GPs cited fear of the result as the reason for subjects not undergoing BC and CRC screening tests, respectively.

It thus appears that there is a need for more research in social science as well as in biology and public health to improve the effectiveness of cancer screening in the framework of a national health system.

Acknowledgment  This research was supported by a grant from ROCHE S.A., Neuilly-sur-Seine, France.

Open Access   This article is distributed under the terms of the Creative Commons Attribution Noncommercial License which permits any noncommercial use, distribution, and reproduction in any medium, provided the original author(s) and source are credited.



Gotzsche PC, Nielsen M (2006) Screening for breast cancer with mammography. Cochrane Database Syst Rev CD001877




Pignone M, Rich M, Teutsch SM, Berg AO, Lohr KN (2002) Screening for colorectal cancer in adults at average risk: a summary of the evidence for the U.S. Preventive Services Task Force. Ann Intern Med 137:132–141




U.S. Preventive Services Task Force (2006) The guide to Clinical Preventive Services 2006: Agency for Healthcare Research and Quality




Institut National des Statistiques et des Etudes Economiques (INSEE) (2002) Enquête emploi, Mars 2002. “Société” résultats détaillés no. 5




Frankel S, Smith GD, Donovan J, Neal D (2003) Screening for prostate cancer. Lancet 361:1122–1128




Haggerty J, Tudiver F, Brown JB, Herbert C, Ciampi A, Guibert R (2005) Patients’ anxiety and expectations: how they influence family physicians’ decisions to order cancer screening tests. Can Fam Physician 51:1658–1659




Lamplugh M, Gilmore P, Quinlan T, Cornford P (2006) PSA testing: are patients aware of what lies ahead? Ann R Coll Surg Engl 88:284–288



+ نوشته شده توسط dr در سه شنبه بیست و سوم مهر 1387 و ساعت 10:0 |
+ نوشته شده توسط dr در دوشنبه بیست و دوم مهر 1387 و ساعت 15:7 |
+ نوشته شده توسط dr در دوشنبه بیست و دوم مهر 1387 و ساعت 15:2 |


سينه از انواع غدد مترشحه مي باشد كه وظيفه آن توليد شـيـر اسـت. شيـر در قسـمـت نـرم و دالـبـر مـانــند سينه درست شده و توسط مجاري لوله اي شكل بــسمت نوك سينه ها هدايت مي شود.

مانند ساير سلول هاي بدن سينه نيز بــطور متناوب رشد كــرده و زماني را نيز به استراحت مي پردازد. دوره رشد و اسـتراحت توسط ژنهايي كه در مغز قرار گرفته اند كنترل و اداره مي شـونـد. هنـگاميكه ژنها داراي عملكرد مناسبي باشــند به خوبي توانايي كنترل رشد سلولها را دارند اما زمـانيكه در عملكرد آنها نوعي ناهنجاري و يا بي قاعدگي بروز كند تسلط خود را بر روي رشد سلول ها از دست مي دهند.

سرطان سينه در اثر رشد نابهنجار سلول هاي سينه به وجود مي آيد

سرطان به بافت طبيعي سينه وارد مي شود، همچنين توانايي انتشار در ساير نقاط بدن را نيز دارد. سرطان به دليل عدم عملكرد صحيح ژنها ايجاد مي شود و تنها 10-15 درصد سرطان ها مادرزادي و موروثي هستند و 90 درصد ديگر به افزايش سن و نوع زندگي افراد بستگي دارند.

سرطان سينه از انواع بيماري هاي شايع در خانم ها مي باشد. بر طبق آمار در سال 2005 در حدود 216000 نفر مبتلا به نوع حاد و 59390 نقر نيز داراي نوع مزمن آن مي بوده اند. در هر خانمي ريسك ابتلا به سرطان سينه وجود دارد و اين به نوعي جزء مشكلات خانم بودن به شما مي رود. اما اگر نسبت به علائم آن آگاه باشيد مي توانيد با ديد بازتري نسبت به اين قضيه برخورد كنيد و خود را در مقابل آن ايمن كنيد.

تصورات نادرست در مورد اين بيماري

ريسك ابتلا به اين بيماري تا چه اندازه شديد است؟ كدام شيوه درمان مناسب است؟ آيا مصرف داروهاي ضد تعرق در ايجاد سرطان سينه نقش دارند؟

اگر نسبت به موضوعي آگاهي نداشته باشيد ممكن است گيج و سردرگم شويد. اطلاعات نادرست نيز شما را از تشخيص به موقع و همچنين جلوگيري از رشد آن باز مي دارد. پس خوب است تا به اطلاعات و آگاهي خود در اين زمينه بيفزاييد.

در اين قسمت 10 تصور غلط رايج در مورد سرطان سينه ذكر شده است

اين سرطان تنها در سالخوردگان بروز مي كند

با افزايش سن ريسك ابتلا به سرطان نيز افزايش مي يابد اما اينطور نيست كه تنها خانم هاي مسن گرفتار اين بيماري شوند. ريسك بروز اين بيماري از آغاز تولد تا سن 39 سالگي 1 نفر از هر 231 نفر تخمين زده شده است يعني در حدود 5/0 درصد از كل افراد به اين سرطان مبتلا مي شوند. در سن 40-59 سالگي اين رقم 1 به 25 است ( برابر با 4 درصد) و در سن 60-79 سالگي 1 به 15 مي باشد ( برابر با 7 درصد). فرض كنيد كه شما تا سن 90 سالگي هم زندگي كنيد در يك چنين شرايطي رقم فوق 1 به 8 است ، يعني رشدي بالغ بر 5/12 درصد.

اگر فاكتورهاي ريسك را داشته باشيد، بدون شك دچار اين بيماري خواهيد شد
دارا بودن يكي از فاكتورهاي بيماري دليل محكمي براي ابتلا به اين بيماري محسوب نمي شود. اين بيماري تنها در 60-80 درصد از زناني كه ناهنجاريهاي ژنتيكي مختلفي را به صورت موروثي دريافت مي كنند، بروز مي كند و 20-60 درصد آنان نيز سراسر زندگي خود را بدون وجود سرطان سينه سپري مي كنند.

اگر در خانواده شما پيش زمينه سرطان نباشد بنابراين شما از خطر ابتلا به آن در امان هستيد

اما نه، اينطور نيست!

ريسك ابتلا به سرطان سينه در هر زني وجود دارد. در حدود 80 درصد از كل بيماران سرطاني هيچ گونه پيش زمينه اي از بيماري در خانواده خود نداشتند. فرسوده شدن و افزايش سن نيز خطر ابتلا به بيماري را افزايش مي دهد. درصد بروز بيماري در زناني كه پيش زمينه سرطان در خانواده آنها وجود دارد ممكن است تا اندازه اي كم و يا زياد و يا اصلا هيچ گونه تفاوتي پيدا نكند. اما اگر باز هم نگران هستيد مي توانيد با يك پزشك و يا يك متخصص ژنتيك مشورت كنيد.

پيش زمينه وجود سرطان تنها بايد از سمت خانواده مادري در نظر گرفته شود
وجود سرطان در خانواده مادري و پدري به يك اندازه بر روي فرد تاثير مي گذارد به اين دليل كه نيمي از ژن ها از طريق مادر و نيمي ديگر از سوي پدر به شخص منتقل مي شوند. اما درصد انتقال بيماري به فرزند از سوي مردي كه داراي نا هنجاري هاي ژنتيكي است به مراتب كمتر از يك زن با همان خصوصيات ژنتيكي مي باشد. براي وجود سرطان سينه در خانواده پدري شما مي بايست در مورد زنان خانواده تحقيق كنيد.

استفاده از داروهاي ضد تعرق باعث ايجاد سرطان سينه مي شود
هيچ دليل علمي قطعي براي سرطان زا بودن داروهاي كاهش دهنده تعرق و مواد بوبر زير بغل وجود ندارد و ارتباط تصور شده بر اساس اطلاعات نادرست از آناتومي بدن و همچنين سرطان مي باشد.

قرص هاي ضد بارداري باعث ايجاد سرطان سينه مي شوند
قرص هاي جديد ضد بارداري داراي دوز پاييني از هورمون هاي استروژن و پروژسترون مي باشند و هيچ مشكلي را براي شخص مصرف كننده ايجاد نمي كنند. اما قرص هاي ضدحاملگي كه در گذشته مصرف مي شدند در بعضي موارد به ميزان بسيار كمي ريسك ابتلا به سرطان را در افراد مصرف كننده زياد مي كردند. افزودني است كه قرص هاي جديد ضد بارداري تا حدودي خطر ابتلا به سرطان تخمدان را نيز كاهش مي دهند.

استفاده از غذاهاي پرچرب باعث ايجاد سرطان سينه مي شود
بررسي ها و مطالعات در اين زمينه تا كنون قادر به تشخيص ارتباط بين غذاهاي پر چرب و سرطان سينه نبوده است اما مطالعات مداوم براي روشن شدن اين مطلب همچنان ادامه دارد. البته بايد توجه داشت كه پرهيز از غذاهاي پرچرب خالي از لطف نبوده و مزاياي بي شماري را به در بر دارد: كاهش كلسترول بد خون (ليپوپروتئين هايي با تراكم كم)، افزايش كلسترول خوب خون ( ليپو پروتئين هاي متراكم)، باز كردن فضاي خالي در رژيم غذايي براي استفاده از غذاهاي سالم و همچنين كنترل وزن. چاقي و اضافه وزن يكي از عوامل ابتلا به سرطان سينه مي باشد، زيرا چربي ها خود يكي از عوامل افزايش دهنده استروژن مي باشند، هنگاميكه استروژن بيش از اندازه طبيعي ترشح شود به خارج از تخمدان ريخته شده و سطح هورمون در تمام نقاط بدن افزايش پيدا ميكند كه اين امر باعث ايجاد سرطان در نقاط مختلف مي شود. اگر واقعا داراي اضافه وزن هستيد و يا گرايش شديدي به سمت چاقي در شما وجود دارد، براي شما پرهيز از غذاهاي پرچرب گزينه خوبي محسوب مي شود.

تست ماهانه سينه ها توسط خود فرد بهترين راه تشخيص سرطان سينه است
مطمئن ترين و معتبرترين راه براي تشخيص سرطان سينه عكسبرداري و ماموگرافي مي باشد. ماموگرافي سرطان را در كوتاهترين بازه زماني هنگاميكه هنوزقابل درمان است ، تشخيص مي دهد. هنگاميكه سرطان با دست ها قابل تشخيص باشد آنقدر بزرگ شده كه چندان نمي توان به درمان آن اميدوار بود. البته ما منكر اهميت چك كردن سينه ها توسط خود شخص و يا مشاور درماني نيستيم، 25 درصد سرطان هاي سينه از همين طريق شناسايي مي شوند. 35 درصد نيز از طريق ماموگرافي و 40 درصد بقيه نيز هم از طريق تست شخصي و هم از طريق ماموگرافي تشخيص داده مي شوند.

كساني كه ريسك بالايي در ابتلا به سرطان سينه دارند قادر به انجام هيچ گونه كاري در اين خصوص نمي باشند
چندين راه متفاوت براي كاهش- اما نه حذف به طور كامل- ابتلا به سرطان سينه در خانم هايي كه ريسك بالايي دارند وجود دارد. اين گزينه ها عبارتند از : تغيير در راه و رسم زندگي، كم كردن استفاده از مشروبات الكلي، عدم استفاده از سيگار، ورزش كردن، انجام حركات مديتيشن و تمدد اعصاب . در مواردي كه خطرات ناشي از بيماري بسيار زياد است عمل جراحي مي تواند مفيد واقع شود. جراحي نيز انواع مختلفي دارد كه از جمله آن برداشتن قسمت كوچكي از سينه و يا برداشتن كل تخمدان اشاره نمود. البته پيش از انجام چنين اموري شما مي باست درصد ريسك خود را توسط يك پزشك متخصص تخمين بزنيد.

با تشخيص سرطان سينه در بدن حكم مرگ شما صادر مي شود
درصد از زناني كه داراي سرطان سينه بودند هيچ گونه علائمي در آنها بروز نمي كند (هيچ غده سرطاني در سينه و يا ساير گره هاي لنفاوي متصل به سينه يافت نمي شود) علاوه بر اين 80 درصد بيماران نيز در حدود 5 سال و يا بيشتر قادر به ادامه زندگي بودند. حتي افرادي كه داراي علائم سرطان نيز هستند براي مدت زماني طولاني و بدون بروز هيچ مشكلي مي توانند به زندگي خود ادامه دهند. همچنين بايد توجه داشت كه با پيشرفت علم پزشكي همواره داروهاي اميد بخش تازه اي وارد بازار مي شود.

نمونه از بهترين راه هاي پيشگيري از سرطان سينه

در تست پزشكي سالانه خود، از پزشكتان بخواهيد كه ريسك ابتلا به سرطان سينه را در شما محاسبه كند. در حال حاضر چندين وب سايت به صورت آن لاين آماده ارائه چنين خدماتي هستند. يكي از اين سايت ها:


مي باشد كه سايت رسمي كميته جلوگيري از سرطان سينه است.

اگر از ريسك متوسطي در ابتلا به بيماري برخوردار هستيد، هر ماه سينه خود را به طور شخصي چك كنيد. بهتر است اين كار را از 20 سالگي شروع كنيد. از سن 20-39 سالگي نيز هر 3 سال يكبار به كلينيك هاي تخصصي مراجعه كرده و از سلامت خود آگاه شويد و از سن 40 سال به بالا ميبايست هر سال اين كار را انجام داده و علاوه بر اين ماموگرافي نيز انجام دهيد.

اگر ريسك شما در ابتلا به اين بيماري بالا است مي بايست در مورد چگونگي انجام آزمايشات و فاصله زماني بين آنها با پزشك متخصص مشورت كنيد.

افرادي كه داراي ريسك بالا هستند مي بايست به عضويت يكي از كلنيك هاي درماني درآيند تا در صورت بروز بيماري درمان سريعا آغاز شود.

وزن بدن خود را همواره متعادل نگاه داريد، هنگاميكه به سن شما افزوده مي شود بايد ميزان كالري را در رژيم غذايي خود كاهش دهيد و زمان ورزش و نرمش را زياد كنيد.

در طول روز در 6 وعده غذايي از ميوه ها و سبزيهاي تازه استفاده كنيد. البته اگر اين تعداد را به 9 مرتبه در روز افزايش دهيد كار بي نظيري را انجام داده ايد.

به دنبال راههايي باشيد كه بدن شما را همواره به فعاليت وادارند چه در محيط كار، چه در خانه و چه اوقات فراغت.

اگر جزء افراد سيگاري هستيد، همين حالا كشيدن سيگار را متوقف كنيد.

اگر مادر، خواهر و يا دختر شما سرطان سينه دارند نزد مشاور ژنتيكي رفته و آزمايشات اوليه را انجام دهيد.

اگر در تست ژنتيك معلوم شد كه شما حامل ژن جهش يافته سرطان نوع 1 يا 2 هستيد با پزشك خود در مورد روش هاي پيشگيري و درمان مشورت كنيد. ابتدا مي توانيد از داروها و در نهايت شيمي درماني استفاده كنيد. به خاطر داشته باشيد كه شيوه هاي درمان بسيار گسترده اند

+ نوشته شده توسط dr در جمعه نوزدهم مهر 1387 و ساعت 6:41 |

Definition of breast cancer: Cancer that forms in tissues of the breast, usually the ducts (tubes that carry milk to the nipple) and lobules (glands that make milk). It occurs in both men and women, although male breast cancer is rare. Estimated new cases and deaths from breast cancer in the United States in 2008: New cases: 182,460 (female); 1,990 (male) Deaths: 40,480 (female); 450 (male) See the online booklet What You Need To Know About™ Breast Cancer to learn about breast cancer symptoms, diagnosis, treatment, and questions to ask the doctor. For an overview of research advances, see Cancer Advances In Focus: Breast Cancer. Treatment Information about treatment, including surgery, chemotherapy, radiation therapy, immunotherapy, and vaccine therapy Breast Cancer Treatment [patient] [health professional] Male Breast Cancer Treatment [patient] [health professional] Breast Cancer Treatment and Pregnancy [patient] [health professional] Clinical Trials to Treat Breast Cancer Aromatase Inhibitors Come of Age More... Prevention, Genetics, Causes Information related to prevention, genetics, risk factors Breast Cancer Prevention [patient] [health professional] Genetics of Breast and Ovarian Cancer [health professional] Clinical Trials to Prevent Breast Cancer Drop in Breast Cancer Rates Related to HRT Decline Breast Cancer Risk Assessment Tool Alcohol and Breast Cancer Risk: New Findings More... Screening and Testing Information about methods of cancer detection including new imaging technologies, tumor markers, and biopsy procedures Breast Cancer Screening [patient] [health professional] Clinical Trials to Screen for Breast Cancer Annual Mammography Benefits Older Survivors Computer Aid Reduces Accuracy of Mammograms MRI Detects Cancers in the Opposite Breast Get a Mammogram More... Clinical Trials Information and current news about clinical trials and trial-related data Breast Cancer Trial Results Clinical Trials for Breast Cancer How to Find a Cancer Treatment Trial New Study of Targeted Therapies for Breast Cancer The TAILORx Breast Cancer Trial BreastCancerTrials.org: Patient-to-Trial Matching Cancer Literature Resources available from the PubMed database Cancer Topic Searches: Breast Cancer Cancer Topic Searches: Cancer Genetics Cancer Literature in PubMed Research and Related Information Includes NCI-supported research, funding opportunities, and special reports NCI Funded Research Portfolio Cancer Research Portfolio: NCI Funding Opportunities Breast SPOREs Breast Cancer - NCI Office of Women's Health Early Reproductive Events and Breast Cancer Breast Cancer Progress Review Group Report Breast Cancer Progress Report Statistics Information related to cancer incidence, mortality, and survival Cancer Stat Fact Sheet: Cancer of the Breast Snapshot of Breast Cancer Probability of Breast Cancer in American Women Finding Cancer Statistics Understanding Cancer Statistics

Published: September 22, 2008

Three weeks of radiation treatment work just as well as the usual course of five weeks or more for women with early-stage breast cancers, Canadian researchers have reported, after monitoring a large group of patients for 12 years.

Skip to next paragraph
Silvia Formenti

METHODS Less radiation may reach the heart and lungs if a patient is on a special mattress on her stomach, right, instead of her back.


Consults: Two Advances for Breast Cancer Patients 

Health Guide: Breast Cancer »

David Corcoran, a science editor, interviews Dr. Beryl McCormick, clinical director of radiation oncology at Memorial Sloan-Kettering Cancer Center in New York.

The results, presented Monday at a conference in Boston, provide some of the strongest evidence yet that radiation schedules can safely be shortened to make life easier for patients and to let clinics reduce their waiting lists and treat more women without buying more machines.

Experts say the new findings, from a respected study, could change the standard of care in the United States. The typical schedule now involves five to seven weeks of daily treatments, and most women would welcome a chance to get it over with faster — especially those who work, have small children or live far from the clinic.

About 180,000 women a year develop breast cancer in the United States, and most need radiation. From 30 percent to 40 percent may be candidates for the type of treatment given in the study.

Some centers in this country already offer shorter courses of treatment, but they are more widely available in Canada and parts of Europe.

“We’ve really got to give it serious consideration in the United States,” said Dr. Anthony L. Zietman, a radiation oncologist at Harvard Medical School and the Massachusetts General Hospital Cancer Center, and president-elect of the American Society for Therapeutic Radiology and Oncology. He was not involved in the Canadian study.

But Dr. Zietman cautioned that the results applied only to women with early cancers like those in the study, which were removed by lumpectomy and had not spread to the lymph nodes. Often, women with such early cancers do not need chemotherapy.

Other major changes in radiation are also in the works. Doctors are experimenting with ways to treat just part of the breast rather than all of it, and to make the treatment safer, they are trying to avoid exposing the heart and lungs to radiation.

The purpose of radiation is to keep cancer from coming back in the same breast where it first occurred, by killing any tumor cells that may have evaded surgery and chemotherapy. Cancer cells are more vulnerable to radiation than are normal ones, and the treatment has always been a balancing act between giving enough radiation to destroy the tumor cells but not enough to cause serious damage to healthy tissue and organs.

The changes now being made result in part from the overall success in treating early breast cancers, Dr. Zietman said. Survival rates have climbed so high — 98 percent of women with early-stage cancers survive at least five years — that it is now considered reasonable to step back, look at women’s quality of life and try modifying the regimens to make treatment less onerous.

“It’s a bit of a change in our thinking,” Dr. Zietman said.

Researchers also hope that faster treatment will help make radiation available to more women. Currently, about 20 to 30 percent of women in North American who need it skip it. And some women who could have lumpectomy plus radiation choose mastectomy instead, simply to avoid radiation, because they live too far from a clinic to travel back and forth for all the treatments.

Not all medical centers offer the newer techniques, and they are not right for every woman. But for many women, there are choices now where none existed before — though it may take some effort to find out about them.

“Patients have to speak up,” Dr. Zietman said.

If the standard regimen is recommended, he said, a woman should ask: “Does it have to be that way? Am I one of the people who could be treated with partial breast irradiation, or, if I need the whole breast treated, could it be done in some more abbreviated fashion?”

He added, “Maybe they can, maybe they can’t.”

Some radiation oncologists may resist change, fearful of giving up the tried and true formulas they were taught, Dr. Zietman said. He noted that the standard treatment had 30 years of evidence to back it up, whereas the newer approach had less than half that. But still, the field is moving ahead.

“You don’t give all women with breast cancer the same treatment,” he said. “You base it on what they have, and who they are.”

Canadian researchers decided to study the shorter courses because doctors there and in England had begun using them without a formal trial, to make the most of a limited number of radiation machines.

The study included 1,234 women who started treatment at one of eight hospitals from 1993 to 1996. Half of the women received the standard regimen of 25 treatments in 35 days (five treatments a week for five weeks). The other half had 16 treatments in 22 days. The shorter course used slightly higher daily doses of radiation, but the total cumulative dose was slightly lower.

There were concerns that the lower overall dose would allow recurrences, or that over time the higher daily doses might damage the breast tissue, heart or lungs. Radiation injuries can take years or even a decade or more to show

+ نوشته شده توسط dr در جمعه نوزدهم مهر 1387 و ساعت 6:35 |
Breast Cancer: The Basics
Christopher Dolinsky, MD and Christine Hill-Kayser, MD
Affiliation: Abramson Cancer Center of the University of Pennsylvania
Last Modified: February 24, 2008

What is the breast?

The breast is a collection of glands and fatty tissue that lies between the skin and the chest wall. The glands inside the breast produce milk after a woman has a baby. Each gland is also called a lobule, and many lobules make up a lobe. There are 15 to 20 lobes in each breast. The milk gets to the nipple from the glands by way of tubes called ducts. The glands and ducts get bigger when a breast is filled with milk, but the tissue that is most responsible for the size and shape the breast is the fatty tissue. There are also blood vessels and lymph vessels in the breast. Lymph is a clear liquid waste product that gets drained out of the breast into lymph nodes. Lymph nodes are small, pea-sized pieces of tissue that filter and clean the lymph. Most lymph nodes that drain the breast are under the arm in what is called the axilla.

What is breast cancer?

Collections of cells that are growing abnormally or without control are called tumors. Tumors that do not have the ability to spread throughout the body may be referred to as “benign” and are not thought of as cancerous. Tumors that have the ability to grow into other tissues or spread to distant parts of the body are referred to as “malignant.” Malignant tumors within the breast are called “breast cancer”. Theoretically, any of the types of tissue in the breast can form a cancer, cancer cells are most likely to develop from either the ducts or the glands. These tumors may be referred to as “invasive ductal carcinoma” (cancer cells developing from ducts), or “invasive lobular carcinoma” (cancer cells developing from lobes).

Sometimes, precancerous cells may be found within breast tissue, and are referred to as ductal carcinoma in-situ (DCIS) or lobular carcinoma in-situ (LCIS). DCIS and LCIS are diseases in which cancerous cells are present within breast tissue, but are not able to spread or invade other tissues. DCIS represents about 20% of all breast cancers. Because DCIS cells may become capable of invading breast tissue, treatment for DCIS is usually recommended. In contrast, treatment is usually not needed for LCIS.

Am I at risk for breast cancer?

Breast cancer is the most common malignancy affecting women in North America and Europe. Close to 200,000 cases of breast cancer were diagnosed in the United States in 2001. Breast cancer is the second leading cause of cancer death in American women behind lung cancer. The lifetime risk of any particular woman getting breast cancer is about 1 in 8 although the lifetime risk of dying from breast cancer is much lower at 1 in 28. Men are also at risk for development of breast cancer, although this risk is much lower than it is for women.

The most important risk factor for development of breast cancer is increasing age. As any woman ages, her risk of breast cancer increases. Risk is also affected by the age when a woman begins menstruating (younger age may increase risk), and her age at her first pregnancy(older age may increase risk). Use of exogenous estrogens, sometimes in the form of hormone replacement treatment (HRT) may increase breast cancer risk, but use of oral contraceptives most likely does not increase risk. Family history is very important in determining breast cancer risk. Any woman with a family history of breast cancer will be at increased risk for developing breast cancer herself. Furthermore, known genetic mutations that increase risk of breast cancer are present in some families; these include mutations in the genes BRCA1 and BRCA2. Between 3% to 10% of breast cancers may be related to changes in one of the BRCA genes. Women can inherit these mutations from their parents.. Genetic testing for mutations should be considered for any woman with a strong family history of breast cancer, especially breast cancers in family members less than 50 years, or strong family history of prostate or ovarian cancer. If a woman is found to carry either mutation, she has a 50% chance of getting breast cancer before she is 70. Family members may elect to get tested to see if they carry the mutation as well. If a woman does have the mutation, she may choose to undergo more rigorous screening or even undergo preventive (prophylactic) mastectomies to decrease her chances of contracting cancer. The decision to undergo genetic testing is a highly personal one that should be discussed with a doctor who is trained in counseling patients about genetic testing. For more information on genetic testing, see Let the Patient Beware: Implications of Genetic Breast-Cancer Testing, Psychological Issues in Genetic Testing for Breast Cancer, and To Test or Not to Test? Genetic Counseling Is the Key.

Some factors associated with breast cancer risk can be controlled by a woman herself. Use of hormone replacement therapy (HRT), drinking more than 5 alcoholic drinks/ week, being overweight, and being inactive may all contribute to breast cancer risk. These are called modifiable risk factors.It is important to remember that even someone without any risk factors can still get breast cancer. Proper screening and early detection are our best weapons in reducing the mortality associated with this disease. For further information about breast cancer risk factors, see Breast Cancer Risk Assessment Tool,and Risk Factors and Breast Cancer.

How can I prevent breast cancer?

The most important risk factors for the development of breast cancer, such as age and family history, cannot be controlled by the individual. Some risk factors may be in a woman’s control; however. These include things like avoiding long-term hormone replacement therapy, having children before age 30, breastfeeding, avoiding weight gain through exercise and proper diet, and limiting alcohol consumption to 1 drink a day or less. For women already at very high risk due to family history, risk of developing breast cancer can be reduced by about 50% by taking a drug called Tamoxifen for five years. Tamoxifen has some common side effects (like hot flashes and vaginal discharge), which are not serious and some uncommon side effects (like blood clots, pulmonary embolus, stroke, and uterine cancer) which are life threatening. Tamoxifen isn't widely used for prevention, but may be useful in some cases. Use of Tamoxifen for prophylactic reasons should be considered carefully by an individual and her doctor, as its use is very individualized. For more information on breast cancer prevention, see Risk and Prevention.

What screening tests are available?

The earlier that a breast cancer is detected, the more likely it is that treatment can be curable. For this reason, we screen for breast cancer using mammograms, clinical breast exams, and breast self-exams. Screening mammograms are simply x-rays of the breasts. Each breast is placed between two plates for a few seconds while the x-rays are taken. If something appears abnormal, or better views are needed, magnified views or specially angled films are taken during the mammogram. Mammograms often detect tumors before they can be felt and they can also identify tiny specks of calcium that could be an early sign of cancer. Regular screening mammograms can decrease the mortality of breast cancer by 30%. The majority of breast cancers are associated with abnormal mammographic findings. Woman should get a yearly mammogram starting at age 40 (although some groups recommend starting at 50), and women with a genetic mutation that increases their risk or a strong family history may want to begin even earlier. Many centers are now making use of digital mammograms, which may be more sensitive than conventional mammography.

Between the ages of 20 and 39, every woman should have a clinical breast exam every 3 years; and after age 40 every woman should have a clinical breast exam done each year. A clinical breast exam is an exam done by a health professional to feel for lumps and look for changes in the size or shape of the breasts. During the clinical breast exam, you can learn how to do a breast self-exam. Every woman should do a self breast exam once a month, about a week after her period ends. About 15% of tumors are felt but cannot be seen by regular mammographic screening.

In certain populations of women, MRI screening may be recommended. The American Cancer Society now recommends yearly breast MRI for breast cancer screening for women who carry a known BRCA 1 or 2 mutation, those with a very strong family history of breast or ovarian cancer, and those who have had prior radiation treatment to the chest (for example, radiation as part of treatment for Hodgkin’s Lymphoma). Other populations of women who may or may not benefit from MRI screening are those who have already had breast cancer, those with known lobular carcinoma in-situ (LCIS), and those with very dense breast which may be difficult to visualize on mammograms. Decisions regarding how to screen for breast cancer (with mammograms, MRI, or both) should be made between an individual and her physician, based on her individual breast cancer risk profile.

Other screening modalities that are currently being studied include, ductal lavage, ultrasound, optical tomography, and PET scan. For more information on these experimental techniques, see Advanced Breast Imaging, Penn Leads International Study on Breast Cancer Detection, and Komen Foundation Focuses Attention on the Need for Improved Breast Imaging and Early Detection Technologies: OncoLink Talks with President and CEO Susan Braun and Director of Grants Anice Thigpen, PhD

What are the signs of breast cancer?

Unfortunately, the early stages of breast cancer may not have any symptoms. This is why it is important to follow screening recommendations. As a tumor grows in size, it can produce a variety of symptoms including:

  • lump or thickening in the breast or underarm
  • change in size or shape of the breast
  • nipple discharge or nipple turning inward
  • redness or scaling of the skin or nipple
  • ridges or pitting of the breast skin

These symptoms do not always signify the presence of breast cancer, but they should always be evaluated immediately by a healthcare professional.

How is breast cancer diagnosed and staged?

Once a patient has symptoms suggestive of a breast cancer or an abnormal screening mammogram, she will usually be referred for a diagnostic mammogram. A diagnostic mammogram is another set of x-rays with additional angles and close-up views. Often, and ultrasound will be performed during the same session. An ultrasound uses high-frequency sound waves to outline the suspicious areas of the breast. It is painless and can often distinguish between benign and malignant lesions.

Depending on the results of the mammograms and/or ultrasounds, your doctors may recommend that you get a biopsy. A biopsy is the only way to know for sure if you have cancer, because it allows your doctors to get cells that can be examined under a microscope. There are different types of biopsies; they differ on how much tissue is removed. Some biopsies use a very fine needle, while others use thicker needles or even require a small surgical procedure to remove more tissue. Your team of doctors will decide which type of biopsy you need depending on your particular breast mass.

Once the tissue is removed, a doctor known as a pathologist will review the specimen. The pathologist can tell if is the cells are cancerous or not, If the tumor does represent cancer, the pathologist will characterize it by what type of tissue it arose from, how abnormal it looks (known as the grade), whether or not it is invading surrounding tissues, and whether or not the entire lump was removed during surgery. The pathologist will also test the cancer cells for the presence of estrogen and progesterone receptors as well as a receptor known as HER-2/neu. The presence of estrogen and progesterone receptors is important because cancers that have those receptors can be treated with hormonal therapies. HER-2/neu expression may also help predict outcome. There are also some therapies directed specifically at tumors dependent on the presence of HER-2/nue. See Understanding Your Pathology Report for more information.

In order to guide treatment and offer some insight into prognosis, breast cancer is staged into five different groups. This staging is done in a limited fashion before surgery taking into account the size of the tumor on mammogram and any evidence of spread to other organs that is picked up with other imaging modalities; and it is done definitively after a surgical procedure that removes lymph nodes and allows a pathologist to examine them for signs of cancer. The staging system is somewhat complex, but here is a simplified version of it:

Stage 0 (called carcinoma in situ)

Lobular carcinoma in situ (LCIS) refers to abnormal cells lining a gland in the breast. This is a risk factor for the future development of cancer, but this is not felt to represent a cancer itself.

Ductal carcinoma in situ (DCIS) refers to abnormal cells lining a duct. Women with DCIS have an increased risk of getting invasive breast cancer in that breast. Treatment options are similar to patients with Stage I breast cancers.

Stage I : early stage breast cancer where the tumor is less that 2 cm, and hasn't spread beyond the breast

Stage II : early stage breast cancer in which the tumor is either less than 2 cm across and has spread to the lymph nodes under the arm; or the tumor is between 2 and 5 cm (with or without spread to the lymph nodes under the arm); or the tumor is greater than 5 cm and hasn't spread outside the breast

Stage III : locally advanced breast cancer in which the tumor is greater than 5 cm across and has spread to the lymph nodes under the arm; or the cancer is extensive in the underarm lymph nodes; or the cancer has spread to lymph nodes near the breastbone or to other tissues near the breast

Stage IV : metastatic breast cancer in which the cancer has spread outside the breast to other organs in the body

Depending on the stage of your cancer, your doctor may want additional tests to see if you have metastatic disease. If you have a stage III cancer, you will probably get a chest x-ray, CT scan and bone scan to look for metastases. Each patient is an individual and your doctors will decide what is necessary to adequately stage your cancer.

What are the treatments for breast cancer?


Almost all women with breast cancer will have some type of surgery in the course of their treatment. The purpose of surgery is to remove as much of the cancer as possible, and there are many different ways that the surgery can be carried out. Some women will be candidates for what is called breast conservation therapy (BCT). In BCT, surgeons perform a lumpectomy which means they remove the tumor with a little bit of breast tissue around it, but do not remove the entire breast. BCT always needs to be combined with radiation therapy to make it an option for treating breast cancer. At the time of the surgery, the surgeon may also dissect the lymph nodes under the arm so the pathologist can review them for signs of cancer. Some patients will have a sentinel lymph node biopsy procedure first to determine if a formal lymph node dissection is required. Sometimes, the surgeon will remove a larger part (but not the whole breast), and this is called a segmental or partial mastectomy. This needs to be combined with radiation therapy as well. In early stage cancers (like stage I and II), BCT (limited surgery with radiation) is as effective as removal of the entire breast via mastectomy. The advantage of BCT is that the patient will not need a reconstruction or prosthesis, but will be able to keep her breast. Some patients with early-stage cancer prefer to have mastectomy, and this is an appropriate option as well..

More advanced breast cancers are usually treated with a modified radical mastectomy. Modified radical mastectomy refers to removal of the entire breast, as well as and dissection of the lymph nodes under the arm. Sometimes, patients who have modified radical mastectomy will require radiation treatment afterwards to decrease the risk of the cancer coming back.

Some patients with DCIS will be candidates for BCT, while others will require modified radical mastectomy because of the size or distribution of DCIS cells. Most patients with DCIS who have a lumpectomy are treated with radiation therapy to prevent the local recurrence of DCIS (although some of these DCIS patients may be candidates for close observation after surgery). Patients with DCIS that have a mastectomy do not need to have the lymph nodes removed from under the arm.

Your surgeon can discuss your options and the pros and cons of your needed surgical procedures. Many women who have modified radical mastectomies choose to undergo a reconstruction. A patient who desires reconstruction should try to meet with a plastic surgeon before her mastectomy to discuss reconstruction options. For more information on breast reconstruction, see Breast Reconstructive Surgery Options.


Even when tumors are removed by surgery, microscopic cancer cells can spread to distant sites in the body. In order to decrease a patient's risk of recurrence, many breast cancer patients are offered chemotherapy. Chemotherapy is the use of anti-cancer drugs that go throughout the entire body to eliminate cancer cells that have broken off from the breast tumor and spread. Many factors go into determining whether an individual patient should have chemotherapy. Generally, patients with higher stage disease need chemotherapy; however, chemotherapy can be beneficial even for patients with early-stage disease. Individual factors such as age, overall health, and biologic properties of a woman’s breast tumor may go into decisions regarding whether or not she should have chemotherapy. There are many different chemotherapy drugs, and they are usually given in combinations for 3 to 6 months after you receive your surgery. Depending on the type of chemotherapy regimen you receive, you may get medication every 2 to 4 weeks. Most chemotherapies used for breast cancer are given through a vein, so need to be given in an oncology clinic. Drugs that are commonly used in breast cancer treatment include adriamycin (doxorubicin), cyclophosphamide, and taxanes. There are advantages and disadvantages to each of the different regimens that your medical oncologist will discuss with you. Based on your own health, your personal values and wishes, and side effects you may wish to avoid, you can work with your doctors to come up with the best regimen for your lifestyle.

Generally, chemotherapy is given after surgery for early-stage breast cancer. Sometimes, chemotherapy may be given before surgery to shrink large tumors and allow surgery to be more effective. For patients with stage IV disease, chemotherapy may be given without surgery, and a variety of different agents may be tried until a response is achieved.


Breast cancer is often treated with radiation therapy. Radiation therapy refers to use of high energy x-rays to kill cancer cells. Patients having radiation usually need to come to a radiation therapy treatment center 5 days a week for up to 6 weeks to receive treatment. The treatment takes just a few minutes, and it is painless. Radiation therapy is used in all patients who receive breast conservation therapy (BCT). It is also recommended for patients after a mastectomy who have had large tumors, lymph node involvement, or close/positive margins after the surgery. Radiation is important in reducing the risk of local recurrence and is often offered in more advanced cases to kill tumor cells that may be living in lymph nodes. Your radiation oncologist can answer questions about the utility, process, and side effects of radiation therapy in your particular case.

Some newer techniques for radiation therapy are being used in certain centers. These are ways to reduce the treatment time needed for radiotherapy, and usually take 1 – 3 weeks instead of 6 weeks, and are called accelerated partial breast irradiation (APBI). These techniques may require a patient to have a radioactive implant placed inside the breast. These techniques are experimental, and are only indicated for early-stage breast cancer patients.

Hormonal Therapy

When the pathologist examines a tumor specimen, he or she may determine that the tumor is expressing estrogen and/ or progesterone receptors. Patients whose tumors express estrogen receptors are candidates for therapy with estrogen blocking drugs. Estrogen-blocking drugs include Tamoxifen and a family of drugs called aromatase inhibitors. These drugs are delivered in pill form for 5 - 10 years after breast cancer surgery. These drugs have been shown to drastically reduce your risk of recurrence if your tumor expresses estrogen receptors. They may be accompanied by side effects, however. When taking Tamoxifen, patients may experience weight gain, hot flashes and vaginal discharge.. Taking Tamoxifen may also increase risk of serious medical issues, such as blood clots, stroke, and uterine cancer. Patients taking aromatase inhibitors may experience bone or joint pain, and are at increased risk for thinning of the bones (osteopenia or osteoporosis). Patients taking aromatase inhibitors should have yearly bone density testing, and may require treatment for bone thinning.

Biologic Therapy

The pathologist also examines your tumor for the presence of HER-2/neu overexpression. HER-2/neu is a receptor that some breast cancers express. A compound called Herceptin (or Trastuzumab) is a substance that blocks this receptor and helps stop the breast cancer from growing. Patients with tumors that express HER-2/neu may benefit from Herceptin, and this should be discussed with a medical oncologist when the treatment plan is decided upon.

Follow-up testing

Once a patient has been treated for breast cancer, she needs to be closely followed for a recurrence. At first, you will have follow-up visits every 3-4 months. The longer you are free of disease, the less often you will have to go for checkups. After 5 years, you could see your doctor once a year. You should have a mammogram of the treated and untreated breasts every year. Because having had breast cancer is a risk factor for getting it again, having your mammograms done every year is extremely important. If you are taking Tamoxifen, it is important that you get a pelvic exam each year and report any abnormal vaginal bleeding to your doctor.

Clinical trials are extremely important in furthering our knowledge of this disease. It is though clinical trials that we know what we do today, and many exciting new therapies are currently being tested. Talk to your doctor about participating in clinical trials in your area.

This article is meant to give you a better understanding of breast cancer. Use this knowledge when meeting with your physician, making treatment decisions, and continuing your search for information. You can learn more about breast cancer on OncoLink through the related links mentioned in this article

+ نوشته شده توسط dr در جمعه نوزدهم مهر 1387 و ساعت 5:40 |


Breast cancer is a cancer that starts in the tissues of the breast.


There are two main types of breast cancer:

  • Ductal carcinoma starts in the tubes (ducts) that move milk from the breast to the nipple. Most breast cancers are of this type.
  • Lobular carcinoma starts in parts of the breast, called lobules, that produce milk.

In rare cases, breast cancer can start in other areas of the breast.


Many breast cancers are sensitive to the hormone estrogen. This means that estrogen causes the breast cancer tumor to grow. Such cancer is called estrogen receptor positive cancer or ER positive cancer.


Some women have what's called HER2-positive breast cancer. HER2 refers to a gene that helps cells grow, divide, and repair themselves. When cells have too many copies of this gene, cells -- including cancer cells -- grow faster. Experts think that women with HER2-positive breast cancer have a more aggressive disease and a higher risk of recurrence than those who do not have this type.


Recent findings and perspectives on medical research.

Thriving After Life's Bum Rap
Personal Health

Thriving After Life's Bum Rap

For many people who survive a cancer diagnosis, and even for some who do not, the experience gives them a new perspective on life.

Reference from A.D.A.M.

Back to TopAlternative Names

Cancer - breast; Carcinoma - ductal; Carcinoma - lobular


Back to TopCauses

Over the course of a lifetime, one in eight women will be diagnosed with breast cancer.

Risk factors you cannot change include:

Age and gender -- Your risk of developing breast cancer increases as you get older. The majority of advanced breast cancer cases are found in women over age 50. Women are 100 times more likely to get breast cancer then men.

Family history of breast cancer -- You may also have a higher risk for breast cancer if you have a close relative has had breast, uterine, ovarian, or colon cancer. About 20-30% of women with breast cancer have a family history of the disease.

Genes -- Some people have genes that make them more prone to developing breast cancer. The most common gene defects are found in the BRCA1 and BRCA2 genes. These genes normally produce proteins that protect you from cancer. But if a parent passes you a defective gene, you have an increased risk for breast cancer. Women with one of these defects have up to an 80% chance of getting breast cancer sometime during their life.

Other genetic defects have been linked to breast cancer, including those found in the ATM gene, the CHEK-2 gene, and the p53 tumor suppressor gene, but these are very rare.

Menstrual cycle -- Women who get their periods early (before age 12) or went through menopause late (after age 55) have an increased risk for breast cancer.

Other risk factors include:

Alcohol use -- Drinking more than 1-2 glasses of alcohol a day may increase your risk for breast cancer.

Childbirth -- Women who have never had children or who had them only after age 30 have an increased risk for breast cancer. Being pregnant more than once or becoming pregnant at an early age reduces your risk of breast cancer.

DES -- Women who took diethylstilbestrol (DES) to prevent miscarriage may have an increased risk of breast cancer after age 40. This drug was given to the women in the 1940s-1960s.

Hormone replacement therapy (HRT) -- You have a higher risk for breast cancer if you have received hormone replacement therapy for several years or more. Many women take HRT to reduce the symptoms of menopause.

Obesity -- Obesity has been linked to breast cancer, although this link is controversial. The theory is that obese women produce more estrogen, which can fuel the development of breast cancer.

Radiation -- If you received radiation therapy as a child or young adult to treat cancer of the chest area, you have a significantly higher risk for developing breast cancer. The younger you started such radiation, the higher your risk -- especially if the radiation was given when a female was developing breasts.

Breast implants, using antiperspirants, and wearing underwire bras do not raise your risk for breast cancer. There is no evidence of a direct link between breast cancer and induced abortion or pesticides.

The National Cancer Institute provides an online tool to help you figure out your risk of breast cancer. See: www.cancer.gov/bcrisktool


Back to TopSymptoms »

Early breast cancer usually does not cause symptoms. This is why regular breast exams are important. As the cancer grows, symptoms may include:

  • Breast lump or lump in the armpit that is hard, has uneven edges, and usually does not hurt
  • Change in the size, shape, or feel of the breast or nipple -- for example, you may have redness, dimpling, or puckering that looks like the skin of an orange
  • Fluid coming from the nipple -- may be bloody, clear-to-yellow, or green, and look like pus

Men get breast cancer, too. Symptoms include breast lump and breast pain and tenderness.

Symptoms of advanced breast cancer may include:

  • Bone pain
  • Breast pain or discomfort
  • Skin ulcers
  • Swelling of one arm (next to breast with cancer)
  • Weight loss
In-Depth Symptoms »

Back to TopExams and Tests »

The doctor will ask you about your symptoms and risk factors, and then perform a physical exam, which includes both breasts, armpits, and the neck and chest area. Additional tests may include:

  • Mammography to help identify the breast lump
  • Breast MRI to help better identify the breast lump
  • Breast ultrasound to show whether the lump is solid or fluid-filled
  • Breast biopsy, needle aspiration, or breast lump removal to remove all or part of the breast lump for closer examination by a laboratory specialist

If your doctor learns that you do have breast cancer, additional tests will be done to see if the cancer has spread. This is called staging. Staging helps guide future treatment and follow-up and gives you some idea of what to expect in the future.

Breast cancer stages range from 0 to IV. In general, breast cancer that stays where it has started is called in situ or noninvasive breast cancer. If it spreads, it is called invasive breast cancer. The higher the number, the more advanced the cancer.

In-Depth Diagnosis »

Back to TopTreatment »

Treatment is based on many factors, including type and stage of the cancer, whether the cancer is sensitive to certain hormones, and whether or not the cancer overproduces (overexpresses) a gene called HER2/neu.

In general, cancer treatments may include:

  • Chemotherapy medicines to kill cancer cells
  • Radiation therapy to destroy cancerous tissue
  • Surgery to remove cancerous tissue - a lumpectomy removes the breast lump; mastectomy removes all or part of the breast and possible nearby structures

Other treatments:

  • Hormonal therapy to block certain hormones that fuel cancer growth
  • Targeted therapy to interfere with cancer cell grow and function

An example of hormonal therapy is the drug tamoxifen. This drug blocks the effects of estrogen, which can help breast cancer cells survive and grow. Most women with estrogen sensitive breast cancer benefit from this drug. A newer class of medicines called aromatase inhibitors, such as exemestane (Aromasin), have been shown to work just as well or even better than tamoxifen in post-menopausal women with breast cancer.

Targeted therapy, also called biologic therapy, is a newer type of cancer treatment. This therapy uses special anti-cancer drugs that identify certain changes in a cell that can lead to cancer. One such drug is trastuzumab (Herceptin). For women with stage IV HER2-positive breast cancer, Herceptin plus chemotherapy has been shown to be work better than chemotherapy alone. Studies have also shown that in women with early stage HER2-positive breast cancer, this medicine plus chemotherapy cuts the risk of the cancer coming back by 50%.

Cancer treatment may be local or systemic.

  • Local treatments involve only the area of disease. Radiation and surgery are forms of local treatment.
  • Systemic treatments affect the entire body. Chemotherapy is a type of systemic treatment.

Most women receive a combination of treatments. For women with stage I, II, or III breast cancer, the main goal is to treat the cancer and prevent it from returning. For women with stage IV cancer, the goal is to improve symptoms and help them live longer. In most cases, stage IV breast cancer cannot be cured.

Stage 0 -- Lumpectomy plus radiation or mastectomy is the standard treatment. There is some controversy on how best to treat DCIS.

Stage I and II -- Lumpectomy plus radiation or mastectomy with some sort of lymph node removal is standard treatment. Hormone therapy, chemotherapy, and biologic therapy may also be recommended following surgery.

Stage III -- Treatment involves surgery possibly followed by chemotherapy, hormone therapy, and biologic therapy.

Stage IV -- Treatment may involve surgery, radiation, chemotherapy, hormonal therapy, or a combination of such treatments.

In-Depth Treatment »

Back to TopSupport Groups

Talking about your disease and treatment with others who share common experiences and problems can be helpful. See: Cancer support group


Back to TopOutlook (Prognosis)

How well you do after being treated for breast cancer depends on many things. The more advanced your cancer, the poorer the outcome.

The 5-year survival rate refers to the number of patients who live at least 5 years after their cancer is found. According to the American Cancer Society (ACS), the 5-year survival rates for persons with breast cancer that is appropriately treated are as follows:

  • 100% for stage 0
  • 100% for stage I
  • 92% for stage IIA
  • 81% for stage IIB
  • 67% for stage IIIA
  • 54% for stage IIIB
  • 20% for stage IV

Back to TopPossible Complications

New, improved treatments are helping persons with breast cancer live longer than ever before. However, even with treatment, breast cancer can spread to other parts of the body. Sometimes, cancer returns even after the entire tumor is removed and nearby lymph nodes are found to be cancer-free.

You may experience side effects or complications from cancer treatment. For example, radiation therapy may cause temporary swelling of the breast, and aches and pains around the area. Ask your doctor about the side effects you may have during treatment.


Back to TopWhen to Contact a Medical Professional

Contact your health care provider for an appointment if:

  • You have a breast or armpit lump
  • You are a woman age 40 or older and have not had a mammogram in the last year
  • You are a woman age 35 or older and have a mother or sister with breast cancer, or have already had cancer of the breast, uterus, ovary, or colon.
  • You do not know how or need help learning how to perform a breast self-examination

Back to TopPrevention

Many risk factors -- such as your genes and family history -- cannot be controlled. However, a healthy diet and a few lifestyle changes may reduce your overall chance of cancer in general.

Breast cancer is more easily treated and often curable if it is found early.

Early detection involves:

  • Breast self-exams (BSE)
  • Clinical breast exams by a medical professional
  • Screening mammography

Most experts recommend that women age 20 and older examine their breasts once a month during the week following the menstrual period.

Women between the ages 20 and 39 should have a doctor examine their breasts at least once every 3 years. After age 40, women should a clinical breast exam every year.

Mammography is the most effective way of detecting breast cancer early.

Screening recommendations:

  • The American Cancer Society recommends mammogram screening every year for all women age 40 and older. The National Cancer Institute (NCI) recommends mammogram screening every 1-2 years for women age 40 and older.
  • If you are high risk, experts say you should start getting a mammogram at age 30. Certain women at high risk of breast cancer should also have a breast MRI along with their yearly mammogram. Ask your doctor if you need an MRI.
  • For those at high risk, including those who have or had a close family member with the disease, annual mammograms should begin 10 years earlier than the age at which the relative was diagnosed.

Questions have been raised about the benefit of screening mammography in women under age 50 and over the age of 69. Annual mammograms in women between 50 and 69 have been show to save lives. But while screening can also detect early breast cancer in younger and older women, it has not been shown to save lives.

This is a topic filled with controversy. A woman needs to have an informed and balanced discussion with her doctor, along with doing additional reading and researching on her own, to determine if mammography is right for her.

Women at very high risk for breast cancer may consider preventive (prophylactic) mastectomy, which is the surgical removal of the breasts. Possible candidates for this procedure may include those who have already had one breast removed due to cancer, women with a strong family history of breast cancer, and persons with genes or genetic mutations that raise their risk of breast cancer.



+ نوشته شده توسط dr در جمعه نوزدهم مهر 1387 و ساعت 5:38 |

غده پروستات غده‌ ای است که تنها در مردان يافت می‌ شود. اين غده در زير مثانه قرار دارد و مايعی به داخل منی ترشح می‌ کند.
سرطان پروستات نوعی بيماری است که در آن سلولهای بدخيم از بافتهای پروستات نشات می گيرد و به طور نامنظم و فزاينده‌ای تکثير و منجر به افزايش حجم در هر يک از اجزای سلولی غده پروستات می‌شود.

سرطان پروستات دومين سرطان شايع بعد از سرطان ريه در ميان مردان است. اطلاعات آماری و علائم بالينی ميزان مرگ و مير ناشی از سرطان پروستات مبين سه طيف گسترده روند رشد اين بيماری است. سرطان پروستات می‌تواند دارای رشد آهسته بوده و زمانی طولانی تا بروز علائم بالينی آن داشته باشد. در مواردی ديگر تومور به سرعت رشد کرده و تهاجم تومور به بافت‌های ديگر امکانپذير می شود. در چنين مواردی مدت فاصله زمانی بين شروع بيماری و گسترش دامنه آن بسيار کوتاه است. مابين اين دو طيف رشد، تومورهايی وجود دارند که سرعت روند رشد آنها در حد متوسطی است.

سرطان پروستات با نشانه‌های مرتبط با دفع ادرار و يا درد شکم تظاهر می‌کند. اين نشانه‌ها با علائم بيماريهای رايجی مانند عفونت و هيتروفی (بزرگی) خوش خيم پروستات (Benign Prostatic Hyperplasia) مشترک است.

علائم هشدار دهنده سرطان پروستات عبارتند از:

ادرار کردن پی در پی يا سخت

جاری شدن ضعيف ادرار

عدم توانايی در ادرار

بی‌ اختياری ادراری

جريان منقطع و ضعيف ادرار

وجود خون در ادرار

خروج منی همراه با درد

درد مداوم قسمت پائين کمر


ناتوانی جنسی

سبب‌شناسی: سرطان‌ زايی پروستات

علت ابتلا به سرطان پروستات هنوز ناشناخته است اما تحقيقات آماری و بالينی، روند بدخيمی بيماری سرطان پروستات را به اين عوامل ارتباط می دهد:

سن ‌ـ سرطان پروستات اغلب در افراد سالمند ديده می‌شود و افراد زير ۵۰ سال به ندرت به آن مبتلا می شوند. مردان بالای ۶۰ سال بيشتر در معرض خطر ابتلاء به سرطان پروستات هستند و بايد بيشتر متوجه علائم هشدار دهنده اين بيماری باشند.

عوامل ژنتيکی - سابقه ارثی سرطان پروستات عامل مهمی در ابتلا به اين سرطان است. وجود سابقه سرطان پروستات بين اعضای نزديک خانواده از جمله پدر و برادر احتمال ابتلا به اين سرطان را افزايش می ‌دهد.

عوامل هورمونی ـ هورمون‌های استروئيدی (تستوسترون و آندروژنها) برای رشد و حفظ و عمل طبيعی آن در مردان بالغ نقش مهمی را ايفا می کند. افزايش ميزان ترشح هورمون تستوسترون در خون اغلب موجب تسريع روند بدخيمی سرطان پروستات می شود.

تغذيه - رژيم غذايی دارای اثرات بالقوه ‌ای در پيشگيری و يا پيشتازی ايجاد سرطان پروستات به شمار می رود. مطالعات و تحقيقات علمی ثابت کرده ‌اند که سبزيجات حاوی مقادير قابل توجهی ويتامين C و E، به خصوص گوجه فرنگی، عاملی محافظتی در مقابل سرطان پروستات تلقی می شوند در حالی که استفاده از مقادير زياد چربی حيوانی عامل مستعد کننده و پيشتاز در ايجاد سرطان پروستات شناخته شده است.

مواد شيميايی - تماس با مواد شيميايی سرطان‌زا در محيط مانند کادميم، که در تهيه برخی آلياژها و باتری کاربرد دارد، عامل مستعد کننده و پيشتاز در ايجاد سرطان پروستات است.

بيماری های مقاربتی - وجود بيماريهای مقاربتی احتمال ابتلاء به سرطان پروستات را افزايش می‌دهد.

الگوهای غربالگر سرطان پروستات

معاينه غده پروستات از طريق معاينه مقعد (Digital rectal examination) از الگوهای غربالگر سرطان پروستات است. در اين روش پزشک از داخل مقعد بيمار، غده پروستات را معاينه می ‌کند. وجود سطح خشن و نامنظم بافت از علائم هشدار دهنده سرطان پروستات محسوب می ‌شود.

تومورهای سرطانی آنتی‌ ژن‌های مشخصی را توليد می ‌کنند که ممکن است از طريق آزمايش خون کشف شوند. آنتی ‌ژنی که به طور کامل توسط غده پروستات توليد می ‌شود، آنتی ‌ژن اختصاصی پروستات (Prostate Specific Antigen ,PSA) است. تشخيص سريع سرطان پروستات با اندازه‌ گيری آنتی‌ ژن اختصاصی پروستات از آزمايش های غربالگر اين بيماری است. در بيمارانی که مبتلا به سرطان پروستات هستند، مقدار اين آنتی ژن در سطح بالاتری است.

البته تنها سطح PSA در آزمايش خون فرد نمايانگر ابتلا به سرطان پروستات نيست. در برخی از موارد عفونت و يا ”بزرگی خوش ‌خيم“ حجم غده پروستات می ‌تواند سبب افزايش ميزان PSA در خون شود. از اين رو، ترکيب معاينه مقعد توأم با آزمايش تعيين سطح PSA از طريق خون روش دقيق‌تری برای تشخيص سرطان پروستات است و برای اطمينان بيشتر، در مراحل بعدی آزمايشات ديگری مانند تصويرنگاری باز آوای مغناطيسی (MRI)، سونوگرافی (Ultrasound)، توموگرافی کامپيوتری (CT SCAN) و نمونه ‌برداری از غده (Biopsy) نيز انجام می‌گيرد.

تشخيص به موقع بيماری، دست کم ۵ سال بيشتر به زندگی مبتلايان به سرطان پروستات اضافه می‌کند. توصيه می‌شود مردان در سنين بالای ۴۰ سال ساليانه مورد معاينه غده پروستات ازطريق معاينه مقعد قرار گيرند و در سنين بالای ۵۰ سال، هر سال آزمايش آنتی‌ژن مخصوص پروستات را انجام دهند.

درمان سرطان پروستات

با در نظر گرفتن شرايط بيمار ممکن است يک يا ترکيبی از اين الگوها تجويز شود:

۱-تحت نظر گرفتن بيماری: در اين روش بيمار به طور دقيق تحت نظر پزشک قرار می گيرد، بدون اينکه الگوی درمانی بر روی او اعمال شود. اين روش برای بيمارانی تجويز می‌ شود که جراحی برايشان مفيد نيست و يا رشد غده سرطانی پروستات آنها بسيار کند و آهسته است و در درازمدت تأثير سوء بر سلامتی او نخواهد گذاشت.

۲ . -جراحی: برداشتن کامل غده پروستات (پروستکتومی Prostatectomy).

۳-کرايوتراپی (Cryotherapy) : استفاده درمانی از سرمای شديد. در اين روش سوند (probe) سونوگرافی به داخل مقعد انداخته می شود تا پزشک تصوير محل مورد نظر را بر روی صفحه ببيند. در اين روش پزشک با انداختن سوند درون غده پروستات از طريق شکاف کوچکی بين مقعد و کيسه حاوی بيضه‌‌ ها نيتروژن مايع را به غده پروستات هدايت می‌ کند. نيتروژن مايع در داخل بافت منجر به انجماد بافت و انهدام سلول‌های سرطانی بافت غده پروستات می‌ شود. کرايوتراپی روشی موثر برای درمان مقاطع کوچک ابتلا به سرطان است. احتمال آسيب ديدگی مثانه و التهاب دستگاه تناسلی از عوارض جانبی اين روش است.

۴-شيمی درمانی: استفاده از داروهای شيميايی منجر به انهدام سلولهای سرطانی می ‌شود. عوارض جانبی شيمی درمانی عبارتند از: ريزش موی سر و ابرو، کاهش گلبولهای سفيد خون، ضعف سيستم ايمنی و دفاعی بدن، عفونت، احساس درد، خشکی دهان و پوکی استخوان.

۵-راديوتراپی: از آنجا که تومور ممکن است بافتهای اطراف غده پروستات را در بر گرفته باشد انجام جراحی و برداشتن غده پروستات کافی نيست و هر تظاهری از وجود PSA در آزمايش حاکی از گستردگی تومور است. در چنين وضعيتی الگوهای درمانی وسيع‌ تری مانند راديوتراپی پی ‌گيری می ‌شود. هدف از راديوتراپی کنترل رشد سلولهای سرطانی است. تابش اشعه به محل تومور ممکن است به صورت خارجی يا داخلی باشد.

راديوتراپی خارجی: در اين روش بيمار در معرض تشعشع قرار می‌ گيرد. اشعه از چند زاويه مختلف از خارج از بدن به تومور هدايت می ‌شود. اين روش کاملا بدون درد است و به مدت ۷ تا ۸ هفته ادامه دارد. ولی بيمار از عوارض جانبی مانند تحريک‌ پذيری مقعد، اسهال و خستگی مفرط ناشی از تابش پرتو گزارش می ‌دهد. اثرات اشعه ممکن است واکنشهای پوستی به صورت التهاب، خارش، سوزش، ترشح يا پوسته پوسته شدن پوست را به دنبال داشته باشد. تهوع، ‌استفراغ، بی‌ اشتهايی و آسيب‌های عروقی و تنفسی می تواند از ديگر عوارض جانبی راديو تراپی باشد. همچنين راديوتراپی ممکن است باعث سرکوب سيستم خونساز بدن و کاهش گلبولهای سفيد و ضعف سيستم ايمنی بدن و نهايتا بروز عفونت شود.

راديو تراپی داخلی يا براکی تراپی (Brachy therapy): براکی تراپی برای رساندن مستقيم مقدار زيادی اشعه به ضايعه بدخيم است. در اين روش، در اتاق عمل با استفاده از سرنج‌ های نازک مواد يونيزه در بدن بيمار کاشته می‌ شود.

۶-هورمون درمانی : از آنجا که هورمون تستوسترون به رشد سرطان غده پروستات کمک می کند، هدف از هورمون درمانی کاهش هورمون جنسی در بدن است. اين روش با به کارگيری داروهای ضد تستوسترون انجام می‌ گيرد و شامل تجويز هورمون استروژن به عنوان قرص است که تاثير ضد تستوسترون دارد. عوارض جانبی استفاده از قرصهای حاوی استروژن شامل درد در پستان و رشد پستان است که با قطع مصرف قرص‌ ها از بين می ‌رود.

جلوگيری از مرگ و مير ناشی از سرطان پروستات با تشخيص زودرس امکان‌پذير است. اکنون با اطلاعات و روشهای جديد الگوهای درمانی، برای درصد بالايی از بيماران مبتلا به سرطان پروستات، امکان بهبودی کامل فراهم شده است
+ نوشته شده توسط dr در جمعه نوزدهم مهر 1387 و ساعت 5:34 |

ساليان متمادی است که محققان در حال مطالعه برای يافتن بهترين شيوه درمانی سرطان پستان می باشند و توجه ويژه آنان به پيشگيری از عود اين بيماری پس از درمان اوليه بوده است . دانشمندان ابتدا تصور می کردند که سرطان پستان قبل از انتشار به نقاط دورتر بدن به بافتهای مجاور و گره های لنفی زير بغل متاستاز می دهد  (انتشار می يابد ) اما اکنون آنان معتقدند که سلولهای سرطانی در همان مراحل اوليه استقرار بيماری نيز می توانند منتشر شوند. 

درمان کمکی ( Adjuant therapy ) اقدامی است تکميلی که علاوه بر درمان اوليه به بيمار داده شده و هدف از آن نابود سازی سلولهای انتشار يافته است هر چند که ممکن است روشهای آزمايشگاهی و راديولوژيکی قادر به تشخيص اين سلولها نباشند .

1-چه انواعی از درمانهای اوليه برای سرطان پستان بکاربرده می شوند ؟

درمان اوليه سرطان سينه شامل برداشتن توده ( lumpectomy )  ِ پرتو درمانی و برداشتن سينه (modified radical mastectomy )می باشد . توده برداری ( lumpectomy ) عبارتست از برداشتن توده سرطانی پستان و مقادير کمی از بافتهای اطراف آن . معمولا اکثر گره های لنفاوی زير بغل نيز برداشته می شوند .متعاقب توده برداری  ِ پرتو درمانی سينه انجام می شود . سينه برداری ( modified radical mastectomy ) شامل برداشتن کل پستان ِ اکثر گره های لنفاوی زير بغل و اغلب پوشش روی عضلات قفسه سينه می باشد  ِ پزشکان در حال ارزيابی یک روش جديد تکه برداری بنام sentinel lymph node biopsy  که در آن فقط يکی از گره های لنفی برداشته شده و از نظر وجود سلولهای انتشار يافته سرطان پستان مورد بررسی قرار می گيرند .  پژوهشهای بالينی حاکی از اهميت روز افزون اين روش در درمان سرطان پستان است .

2- چه انواعی از درمانهای کمکی برای سرطان پستان بکار برده می شوند ؟

از آنجائيکه هدف اصلی از درمان کمکی نابود کردن سلولهای سرطانی منتشر شده است  ِ درمان معمولا فرا گير است ( systemic )يعنی استفاده از داروهايی که از طريق جريان خون  در تمام بدن سير کرده و به سلولهای سرطانی در هر نقطه از بدن می رسد و آنها را تحت تاثير قرار ميد هد . درمان کمکی سرطان پستان شامل شيمی درمانی يا هورمون درمانی ( هر کدام به تنهايی و يا ترکيبی از هر دو ) می باشد .

* شيمی درمانی کمکی  : استفاده از داروهايی است که سلولهای سرطانی را می کشند . تحقيقات نشان داده است که استفاده از شيمی درمانی کمکی در مراحل اوليه سرطان پستان به پيشگيری از عود سرطان اوليه کمک می کند  ِ شيمی درمانی کمکی معمولا ترکيبی از چندين داروی ضد سرطان است که مشخص شده از بکار گيری تنها يک داروی ضد سرطان موثرتر است .

* هورمون درمانی کمکی : اين روش سلولهای سرطانی را از هورمون استروژن که برخی سلولهای سرطانی پستان برای رشد به آن نياز دارند محروم می کند . در اکثر موارد هورمون درمانی کمکی با استفاده از داروی تاموکسی فن ( Tamoxifen ) انجام می شود  ِ مطالعات نشان داده است  ِ هنگاميکه تاموکسی فن بعنوان داروی کمکی در مراحل اوليه سرطان پستان تجويز می شود  ِ به پيشگيری از عود سرطان اوليه و همچنين پيشگيری از ايجاد سرطانهای جديد در سينه ديگر کمک شايانی می کند .

تخمدانها  ِ منبع اصلی توليد استروژن در زمان باروری ( قبل از يائسگی ) می باشند . برای خانمهای مبتلا به سرطان پستان که هنوز يائسه نشده اند از تاموکسی فن برای محروم کردن سلولهای سرطانی از استروژن استفاده می کنند . مطالعه روی داروهايی که توليد استروژن توسط تخمدانها را مهار می کنند ادامه دارد . بطور جايگزين می توان از جراحی برای برداشتن تخمدانها استفاده نمود .

 اگرچه اين بخش بيشتر به درمان کمکی فراگير ((systemic)) می پردازد اما گاهی پرتو درمانی موضعی نيز بعنوان درمان کمکی  مورد استفاده قرار می گيرد.پرتو درمانی هنگامی بعنوان درمان تکميلی بحساب می آيد که قبل يا بعد از سينه برداری (mastectomy ) انجام شود . هدف از اين اقدام از بين بردن سلولهای سرطانی پستان است که به بافتهای مجاور نظير ديواره قفسه سينه يا گره های لنفی انتشار يافته اند . هنگامی پرتودرمانی  ِ درمان اصلی و نه کمکی محسوب می شود که متعاقب عمل جراحی breast sparing انجام شود .

3- چه عواملی روی پيش آگهی بيمار مبتلا به سرطان پستان موثر هستند و اين عوامل چه نقشی در درمان کمکی دارند ؟

عوامل موثر در  پيش آگهی  ِ شاخصهايي از توده های پستان هستند که به پيش بينی پزشک در احتمال بهبودی بيماری کمک می کند پزشکان هنگاميکه مشغول تصميم گيری در مورد بيمارانی هستند که ممکن است از درمان کمکی نفع ببرند  ِ اين عوامل را در نظر می گيرند . برخی از اين عوامل که معمولا در طرح ريزی شيوه درمان سرطان پستان مورد استفاده قرار می گيرند  ِ عبارتند از :

* اندازه توده  : بين اندازه توده و نتيجه نهايی بيماری ارتباط خيلی نزديک وجود دارد . عموما بيماران دارای توده های کوچک ( قطر 2سانتی متر يا کمتر ) پيش آگهی بهتری نسبت به بيماران با توده های بزرگتر دارند ( خصوصا قطر بيش از 5 سانتی متر )

* درگيری گره لنفاوی : گره های لنفی زير بغل محل شايع انتشار سلولهای سرطان پستان می باشند . پزشکان معمولا تعدادی از اين گره های لنفاوی را برمی دارند تا ببينند آیا آنها حاوی سلولهای سرطانی هستند ؟ اگر سرطان در آنها يافت شد اصطلاحا گفته می شود گره های لنفی (( مثبت ))  هستند   و اگر پاک بودند به آنها گره های لنفی منفی می گويند  ِ اگر سرطان پستان از نوع گره لنفی مثبت باشد  ِ احتمال عود در آن از سرطان پستان نوع گره لنفی منفی بيشتر است زيرا اگر سلولهای سرطانی به گره های لنفاوی انتشار پيدا کرده اند  ِ احتمال اينکه به نقاط ديگر بدن پخش شده باشند وجود دارد .

وضعيت گيرنده هورمونی : سلولهای پستان حاوی گيرنده های استروژن و پروژسترون ( هورمونهای زنانه ) هستند  ِ اين گيرنده ها به بافت پستان اجازه می دهند تا در برابر تغييرات سطح هورمون رشد يافته و يا تغيير پيدا کنند تحقيقات نشان داده است که تقريبا ٣/٢ تمام موارد سرطان پستان حاوی مقادير قابل توجهی گيرنده های استروژن هستند بهمين دليل اين توده ها را اصطلاحا گيرنده استروژن مثبت می نامند (estrogen receptor positive = ER) حدود 40 تا 50 درصد تمام موارد سرطان پستان دارای گيرنده های پروژسترون ميباشند و به همين دليل به آنها " گيرنده پروژسترون مثبت می گويند + ‍‍Progestrone reseptor Positiv =PR   توده های + ER رشد تهاجمی کمتری نسبت به توده های - ER دارند . نتيجه اینکه پيش آگهی بيماران + ER بهتر از - ER می باشد .

* درجه بندی بافت شناسی : اين واژه اشاره به اين مطلب دارد که سلولهای سرطانی در زير ميکروسکوپ تا چه اندازه شبيه سلولهای طبيعی پستان هستند سرطانهايی که حاوی سلولهای بسيار شبيه به سلول و ساختار طبيعی پستان هستند  اصطلاحا خوب تمايز يافته ( well -differeniated ) ناميده می شوند . درمقابل سرطانهايی که سلولهای آن شباهت کمی به سلول و ساختار طبيعی پستان دارد " تمايز نيافته " ( poorly differentiated  ) ناميده می شوند . و بالاخره سرطانهايی که حالتی بينابين دو مورد قبلی دارند  ِ  " کمی تمايز يافته " ( moderately differentiated ) ناميده می شوند . در اکثر موارد سرطان تهاجمی پستان  ِ بيماران مبتلا به انواع خوب تمايز يافته پيش آگهی بهتری دارند .

* ظرفيت تزايد سلولی سرطان : اين مطلب اشاره به ظرفيت تقسيم سلولی سلولهای سرطانی برای تشکيل سلولهای بيشتر را دارد . سلولهايی که دارای چنين ظرفيت بالايی باشند اغلب تهاجمی تر بوده و رشد سريعتری نسبت به توده های باظرفيت تزايد سلولی کم دارند . بيماران مبتلا به سرطانهای با رشد  آهسته تر پيش آگهی بهتری دارند .

دانشمندان با استفاده از آزمايشهای سنجش سلولی ( flow cytometry ) که شامل اندازه گيری قطعه فاز S می باشد ( S-phase fragment measurment ) ظرفيت تزايد سلولی را تخمين می زنند . فاز S عبارت از درصدی از سلولهای سرطانی می باشد که در حال تقسيم هستند . احتمال عود در سرطانهايی که دارای ميزان بالاتری قطعه فاز S هستند بيشتر است .

* فعاليت ژن سرطان زا ( Oncogene ) : فعاليت اين ژن ( که باعث رشد غير طبيعی سلول می شود ) منجر به غير طبيعی شدن سلولهای  يا تبديل آنها به سلولهای طبيعي سرطانی می گردد . بيماران مبتلا به سرطانهايی که حاوی اين ژن بنام HER -2/neu ( ژن erbB-2 هم ناميده می شود ) هستند بيشتر در معرض خطر عود بيماری قرار دارند  . برخی مطالعات ارتباط بين اين ژن و مقاومت در برابر برخی داروهای ضد سرطان را مطرح کرده است ولی بهر حال نياز به تحقيق بيشتر در اين زمينه احساس می شود .

* درمان کمکی برای چه کسانی تجويز می شود ؟

اگر چه عوامل موثر در پيش آگهی ( رجوع به بالا ) اطلاعات مهمی را درباره احتمال عود بيماری بدست می دهد  ِ ولی اين عوامل قادر نيستند پزشکان را در اظهار نظر صريح در مورد اينکه چه بيمارانی با درمان اوليه بهبود می يابند و چه بيمارانی از درمان کمکی نقع می برند  ِ ياری رسانند  ِ هنگام تصميم گيری در مورد تجويز درمان کمکی برای سرطان پستان بايد شرايط بيمار، عوامل موثر در پيش آگهی ( که قبلا بحث شد ) وضعيت يائسگی بيمار( يعنی آيا زن وارد دوران يائسگی شده است ؟ )  ِ سلامت فرد و تمايلات شخصی بيمار را مد نظر قرار دارد . رهايی از اين روند پيچيده تصميم گيری تنها با مشورت با يک پزشک متخصص در درمان سرطان که اصطلاحا سرطان شناس  ( Oncologist ) ناميده می شود  ِ ميسر است . تحقيقات بالينی انجام شده حاکی از پيشرفتهايی در زمينه شناخت بيمارانی است که از درمان کمکی نفع می برند و همچنين شناخت  بيمارا نی که نيازی به اين درمان ندارند ( به سوال 8 رجوع شود ) .

5- چه زمانی درمان کمکی آغاز می شود ؟

معمولا درمان کمکی طی 6 هفته بعد از عمل جراحی آغاز می شود  ِ اگر درمان کمکی ديرتر از اين زمان آغاز شود پزشکان نمی توانند بفهمند که درمان کمکی تا چه اندازه در کاهش شانس عود بيماری موثر می باشد .

6- درمان کمکی چگونه داده می شود و چه مدت طول می کشد ؟

شيمی درمانی از طريق دهان و يا تزريق داخل رگ به بيمار داده می شود . در هر دو مورد دارو نهايتا وارد جريان خون شده و به تمام بدن می رسد . شيمی درمانی بصورت ادواری برای بيمار تجويز می شود يعنی دوره های درمان و متعاقب آن دوره های استراحت و تکرار مجدد اين دوره . اکثر بيماران درمان را بصورت سرپايي در بيمارستان و يامطب پزشک دريافت می کنند . شيمی درمانی کمکی معمولا 3 تا 6 ماه بطول می انجامد .

در هورمون درمانی کمکی  ِ تاموکسی فن از طريق دهان به بيمار داده می شود . تاموکسی فن وارد گردش خون شده و به تمام نقاط بدن می رسد ، اکثر خانمها اين دارو را هر روز برای مدت 5 سال دريافت می کنند ، تحقيقات نشان داده است که تجويز تاموکسی فن برای مدت بيش از 5 سال موثرتر از مصرف 5 ساله آن نخواهد بود ، در خانمهايی غير يائسه ممکن است برای مهار عملکرد تخمدان  ، هورمونها را بصورت تزريقی تجويز نمايند . بعنوان يک روش جايگزين می توان از عمل جراحی برداشتن تخمدانها استفاده کرد .

7- برخی از عوارض جانبی درمان کمکی چيست و چه کاری برای رفع آنها می توان انجام داد ؟ 

عوارض جانبی داروهای شيمی درمانی در درجه اول به نوع داروی مصرفی توسط بيمار بستگی دارد . البته در هر روش درمانی  ِ عوارض جانبی از فردی تا فرد ديگر متفاوت است ، عموما داروهای ضد سرطان روی سلولهايی که در حال تقسيم سلولی سريع هستند اثر می گذارند . اين حالت شامل سلولهای خونی که وظيفه مبارزه با عفونتها ، ايجاد انعقاد خون و حمل اکسيژن به بافتهای بدن را دارند ، نيز می شود . وقتی سلولهای خونی تحت تاثير داروهای ضد سرطان قرار می گيرند ، بيمار بيشتر مستعد گرفتن عفونت شده ، براحتی دچار خونريزی و کبودی می شود و حتی ممکن است نيروی کمتری در طی درمان و کمی بعد از آن داشته باشد . سلولهای فوليکول مو و نيز سلولهای دستگاه گوارش هم بسرعت تقسيم می شوند . در نتيجه بيمارانی که شيمی درمانی در يافت می کنند ممکن است موهايشان را از دست داده و عوارض ديگری نظير از بين رفتن اشتها ، تهوع  و استفراغ ، اسهال و يا زخمهای دهانی در آنها مشاهده شود . پزشکان برای کنترل تهوع و استفراغ ايجاد شده از شيمی درمانی اقدام به تجويز داروهای مناسب می نمايند ، همچنين پايش  بيمار( monitoring ) برای پيشگيری يا درمان ساير عوارض شيمی درمانی انجام می شود و اگر مشکل ادامه پيدا کرد حتی ممکن است دوز دارو و يا پروتکل درمانی را تغيير داد . علاوه بر اين پزشکان به خانمهايی که بدليل تعداد کم سلولهای خونی ، استعداد بيشتری در ابتلا به عفونت دارند ، توصيه می کنند از مکانهای شلوغ و يا افراد بيمار و سرماخورده پرهيز کنند .

عوارض جانبی ناشی از داروهای شيمی درمانی عموما کوتاه مدت است و معمولا در دوره های استراحت و يا کمی بعد از خاتمه درمان فروکش می کنند .

معمولا عوارض جانبی تاموکسی فن شبيه تعدادی از علائم دوران يائسگی است ، شايعترين اين عوارض شامل گرگرفتگی ، خروج ترشحات از واژن و تهوع می باشد ، البته همانطور که در برخی خانمها علائم يائسگی بروز نمی کند در برخی بيماران نيز که تاموکسی فن دريافت می کنند اين عوارض ديده نمی شود .

پزشکان ، بيمارانی را که تاموکسی فن می گيرند بدقت از نظر بروز عوارض جانبی تحت نظر قرار ميدهند ، خانمهايی که اين دارو به آنها داده می شود خصوصا اگر همراه با آن شيمی درمانی هم دريافت می کنند بيشتر در معرض خطر ايجاد لخته د ر رگها می باشند . خطر ايجاد لخته با تاموکسی فن مشابه خطر ايجاد آن در درمان جايگزين با استروژن می باشد . همچنين تاموکسی فن احتمال بروز خونريزيهای مغزی را افزايش می دهد .

در بين خانمهايی که سابقه عمل جراحی برداشتن رحم ( hysterectomy ) ندارند ، بهنگام دريافت تاموکسی فن خطر ايجاد سرطان آندومتر ( سرطان بافت مخاطی رحم ) و سارکومای رحم ( سرطان ديواره عضلانی رحم ) در آنها افزايش میابد . بيمارانيکه تاموکسی فن می گيرند حتما بايد از نظر معاينات منظم لگنی ، مرتب به پزشک خود مراجعه کنند و در صورت وجود درد لگنی و هر گونه خونريزی غير طبيعی واژن ، تحت معاينه دقيق قرار بگيرند مطالعات دقيق نشان داده است که منافع درمان کمکی در افزايش شانس بيمار برای بقاء ،  بيشتراز خطرات ناشی از عوارض آن  است . اما هنوز هم اين مسئله مهم است که خانمهای بيمار در مورد درمانی که می گيرند يا عوارض جانبی داروها توسط پزشک و يا مراکز مراقبت سلامتی آگاه شوند . 

8-چگونه پزشکان و دانشمندان به پرسشهای مربوط به درمان کمکی سرطان پستان پاسخ می دهند ؟

پزشکان و دانشمندان در حال انجام تحقيقاتی هستند که آزمونهای بالينی ( clinical trials ) ناميده شده و هدف از آن يافتن شيوه های موثرتر درمان سرطان پستان می باشد . در اين مطالعات ، محققين دو يا تعداد بيشتری از گروههای بيماران را که درمانهای مختلف دريافت می کنند باهم مقايسه می نمايند ، اين پژوهشها می تواند نشان دهد که آيا روشهای نوين درمانی در مقايسه با روشهای استاندارد موثرتر هستند يا خير ؟ علاوه بر اين پزشکان در اين مطالعات به مقايسه بروز عوارض جانبی در گروههای مختلف می پردازند .

بيمارانيکه در اين آزمونها شرکت می کنند از اولين فرصت برای بهره بردن از روشهای جديد درمان استفاده کرده و علاوه براين به ارتقای دانش پزشکی کمک می کنند ، خانمهايی که داوطلبانه در اين آزمونها شرکت می کنند می توانند از پزشک خود در مورد اين مطلب که آيا اين شيوه برای آنها مناسب است ؟ سوال نمايند
+ نوشته شده توسط dr در جمعه نوزدهم مهر 1387 و ساعت 5:33 |

پستان مجموعه ‌ای از غدد شيری Lobules، کانالهای هدايت کننده شير Ducts به سر پستان و مقدار زيادی چربی است.
سرطان پستان بيماری ای است که در آن سلولهای بدخيم از بافت پستان منشاء می گيرند به طور نامنظم و فزاينده‌ ای تکثير می يابند و بدون اينکه موجب عکس ‌العمل تدافعی و تهاجمی در سيستم ايمنی بدن شوند، به طريقی از سيستم ايمنی و دفاعی بدن عبور می کنند.

با توجه به ساختار غده پستان عمده ترين انواع اين بيماری به دو دسته تقسيم می‌شوند: کارسنوم لوبول Lobular Carcinoma و کارسنوم مجرايی Ductal Carcinoma.

علائم هشدار دهنده سرطان پستان

تورم و وجود توده‌ سخت و غيرحساس با حدود نامشخص در پستان.
تغييرات نوک پستان شامل خشکی و اگزمای سر پستان که تداوم پيدا کرده و بهبود نيابد
فرورفتگی نوک پستان
انحراف و تغيير در سر پستان
ترشحات سر پستان بويژه ترشحات خونی
تغييرات در شکل و انحنای طبيعی و تقارن پستان
تورم گره های لنفاوی زير بغل
سابقه قبلی سرطان در يک پستان

سبب‌شناسی: سرطان‌ زايی پستان

سرطان پستان شايع ‌ترين نوع سرطان در ميان زنان است. اما سرطان پستان تنها مختص زنان نبوده بلکه مردان نيز در خطر ابتلا به آن هستند. تحقيقات آماری و بالينی روند بدخيمی بيماری سرطان پستان را به عوامل زير مرتبط می دانند:

عوامل ژنتيکی: سابقه ارثی سرطان عامل مهمی در ابتلا به سرطان پستان است. وجود سابقه سرطان پستان بين اعضای نزديک خانواده از جمله مادر، خواهر، دختر، پدر و برادر احتمال ابتلا به سرطان پستان را افزايش می‌دهد.

جلوگيری از سرطان پستان به طريق عمل جراحی (ماستکتومی) و برداشتن و تخليه دو پستان اقدامی پيشگيرانه جدی برای زمانی که بروز سرطان پستان در شخص بيش از %۵۰ باشد توصيه می شود. اما از آنجا که نمی‌توان بافت پستان را به طور صددرصد برداشت احتمال عود سرطان در شخص هنوز باقی است.

سن ‌ـ سرطان پستان رابطه مستقيم با افزايش سن دارد. سرطان پستان در سنين بلوغ و زير ۲۰ سال بسيار نادر و در سنين ۴۰ تا ۵۵ سالگی احتمال ابتلا به آن روندی يکنواخت دارد. زنان بالای ۵۵ سال بيشتر در معرض خطر ابتلاء به سرطان پستان هستند و بايد بيشتر متوجه علائم هشدار دهنده اين بيماری باشند
تغذيه و شيوه زندگی - رژيم غذايی دارای اثرات بالقوه ‌ای در پيشگيری و يا پيشتازی ايجاد سرطان پستان به شمار می رود. مطالعات و تحقيقات علمی ثابت کرده ‌اند که استفاده از سبزيجات تازه و فعاليت جسمانی عامل محافظتی در مقابل سرطان پستان تلقی می شوند در حالی که مقادير زياد چربی حيوانی، مصرف زياد الکل و دخانيات عامل مستعد کننده و پيشتاز در ايجاد سرطان پستان شناخته شده است
مواد شيميايی - تماس با مواد شيميايی سرطان‌زا در محيط مانند پرتونگارها و راديوم‌ از عوامل موثر در ابتلا به سرطان پستان است

عوامل هورمونی:‌ افزايش ميزان ترشح هورمون‌های استروئيدی مانند استروژن در خون اغلب موجب تسريع روند بدخيمی سرطان پستان می شود. از ديگر عوامل موثر در ابتلا به سرطان پستان می توان به اين موارد اشاره کرد:

اولين زايمان در سنين بالای ۳۰ سال
بلوغ زودرس
يائستگی ديررس
تشعشع زياد اشعه به قفسه سينه
ابتلا به برخی از بيماريهای خوشخيم پستان
چاقی مفرط

الگوهای غربالگری سرطان پستان

کشف و معالجه سرطان پستان در مراحل اوليه احتمال بهبودی و درمان بيمار را افزايش می‌دهد. هدف از الگوهای تشخيص کشف سلولهای سرطانی در مرحله‌ای است که هنوز گسترش نيافته اند و متاستاز در آنها صورت نگرفته است. از اين رو، برای تشخيص و کشف توده سرطانی در مراحل اوليه نياز به اجرای الگوهای غربالگری است که عبارتند از :

۱- خودآزمايی- فراگيری چگونگی معاينه مرتب و منظم پستان‌ها توسط خود شخص بهترين روش برای آگاهی و کشف هرگونه تغيير در پستان است. مناسبترين زمان خودآزمايی ۵ تا ۶ روز بعد از پايان عادت ماهانه برای زنان در سنين باروری است. زنانی که يائسه شده ‌اند، بايد يک روز معين در هر ماه را برای اين معاينه انتخاب کنند.

هنگام معاينه ابتدا جلوی آينه ايستاده و در آينه با نور کافی به پستانها به ويژه نوک آنها نگاه کرده و وجود و پيدايش هر تغييری در پوست و نوک پستان را ملاحظه کنيد. سپس در حالت ايستاده دستهای خود را پائين آورده و شکل ظاهری پستان را نگاه کنيد. سپس دستهای خود را بالای سر برده و به دقت هرگونه تغيير در پستان را مورد توجه قرار دهيد. سپس به پشت دراز کشيده و يک دست را زير سر خود گذاشته و با دست ديگر به آرامی پستان را با حرکات دورانی لمس کنيد. بعد از معاينه پستانها زير بغل خود را لمس کنيد. زيربغل محل رشد غدد لنفاوی است و وجود توده و يا بزرگ شدن غدد لنفاوی در اين ناحيه بسيار مهم است و بايد به پزشک مراجعه کرد.

۲- معاينه توسط پزشک: معاينات بدنی توسط پزشک شامل بررسی صدای قلب و ريه، غده های لنفاوی در ناحيه گردن و زير بغل، معاينه پستان و شکم است.

۳– ماموگرافی: يا عکسبرداری با اشعه ايکس از پستانها که معمولا در زنان بالای ۴۰ سال تجويز می‌شود. ماموگرافی احتمال پی بردن به وجود سرطان را بالا می برد. در اين روش برای تشخيص محل توده در پستان با تاباندن اشعه x از بالا به پايين يک نما و با تاباندن اشعه از يک پهلو به پهلوی ديگر دومين نما حاصل می شود. بررسی ماموگرام (تصوير حاصل از ماموگرافی) اطلاعات نسبتاً دقيقی در مورد اندازه توده و قطر و نواحی منظم و غير منظم توده را به دست می دهد.

۴- سونوگرافی: در زنان زير ۴۰ سال به علت ساختار پستانها، سونوگرافی روش بررسی دقيق تری است. در اين شيوه از امواج صوتی جهت بررسی ساختار توده در پستان استفاده می شود.

۵- ام آر ای (MRI)

۶-اسکن استخوان Bone Scan - تصويربرداری از استخوان به وسيله يک ماده راديواکتيو روشی بسيار ارزشمند است که در تشخيص انتشار سرطان به استخوان، موثر بودن درمان سرطان و روند التيامی نواحی درگير در استخوان به کار می رود.

۷ - نمونه برداری يا بيوپسی (biopsy): يکی ديگر از الگوهای مهم تشخيص است که اطلاعات دقيق‌تری را از وضعيت خوش‌خيم و يا بدخيم بودن توده به دست می دهد. روشهای متفاوت بيوپسی عبارتند از:

نمونه‌برداری با سوزن (needle aspiration): در اين روش توده را بين دو انگشت نگه‌داشته و با يک سوزن ظريف مقداری از بافت با سرنگ کشيده شده و تحت بررسی پاتولوژی قرار می گيرد.
نمونه‌برداری هسته‌ای (Cone biopsy): در اين نوع نمونه برداری، بافت تحت بيهوشی موضعی قرار می گيرد و بخشی از پوست را برش داده شده و با يک سوزن ضخيم قسمتی از بافت برداشته شده و مورد بررسی پاتولوژی قرار می گيرد.
نمونه‌برداری باز (جراحی). در اين روش، بيهوشی عمومی لازم است. جراحی می تواند به دو روش انجام گيرد: ۱- برداشتن تمامی توده و مقداری از بافت پيرامون آن ۲- نمونه‌برداری برشی: در اين روش به علت بزرگی توده و چسبيده بودن آن به پوست يا قفسه سينه قسمتی از توده برداشته شده و مورد مطالعات پاتولژی قرار می گيرد.

۸- آزمايش خون- تومورهای سرطانی آنتی‌ ژن‌های مشخصی را توليد می ‌کنند که ممکن است از طريق آزمايش خون کشف شوند. تشخيص سرطان پستان با اندازه‌ گيری آنتی‌ ژن کارسينو امبريونيک (CEA Carcinoembryonic Antigen) از آزمايش های غربالگر اين بيماری است. افزايش ميزان اين آنتی ژن مبين نشانه های سرطان پستان است و کاهش ميزان اين آنتی ژن در حين درمان نشانه مهار کردن رشد سرطانی سلول و بهبودی بيمار است.

الگوهای درمان سرطان پستان

فرايند درمان سرطان برای هر شخص معين با شرايط بيماری وی می‌باشد. از نمونه الگوهای درمانی اگر دامنه سرطان پستان و غده‌های لنفاوی به زير بغل محدود باشدعبارتند از:

۱- جراحی: مرحله اول معالجه جراحی و برداشتن توده به طريق لامپکتومی (lumpectomy) و يا برداشتن و تخليه پستان (mastectomy) ماستکتومی است و سپس شيوه‌های مانند اشعه درمانی و شيمی درمانی و هورمون درمانی و يا ترکيبی از اين روشها انتخاب می‌شود. در مورادی که سرطان پيشرفته بوده و به ساير نقاط بدن گسترش پيدا کرده باشد معالجات توسط اشعه و شيمی درانی تجويز می‌شود. عوارض جانبی جراحی‌ـ قرمزی‌، التهاب، کشيدگی پوست سينه و سفتی پستان می‌باشد.

۲-راديوتراپی (اشعه درمانی)‌ـ روشی است که طی آن از اشعه با انرژی زياد استفاده می شود و با آسيب رساندن به سلولهای زنده منجر به مرگ آنها می‌شوند.عوارض جانبی راديوتراپی خستگی شديد،‌افسردگی، تهوع، ‌استفراغ، بی‌ اشتهايی و آسيب‌های عروقی و تنفسی می تواند از ديگر عوارض جانبی راديو تراپی باشد. همچنين راديوتراپی ممکن است باعث سرکوب سيستم خونساز بدن و کاهش گلبولهای سفيد و ضعف سيستم ايمنی بدن و نهايتا بروز عفونت شود.

۳- شيمی درمانی‌ـ شيمی درمانی جهت پيشگيری از عود بيماری و مواردی که سرطان در بدن پخش شده تجويز می شود. استفاده از داروهای شيميايی منجر به انهدام سلولهای سرطانی می ‌شود. عوارض جانبی شيمی درمانی عبارتند از: حالت تهوع و استفراغ، ريزش موی سر و ابرو، کاهش گلبولهای سفيد خون، ضعف سيستم ايمنی و دفاعی بدن، عفونت، احساس درد، خشکی دهان و پوکی استخوان، کم‌خونی‌، کاهش تعداد گلبولهای قرمز خون که ممکن است سبب خستگی، سرگيجه و احساس سرما در بيمار شود. اسهال و يبوست، سفتی و خشکی مفاصل از ديگر عوارض جانبی شيمی درمانی است.

۴- هورمون درمانی‌ـ اين روش برای پيشگيری از عود سرطان کاربرد دارد و هدف از آن، کاهش هورمونهای جنسی زنانه (استروژن و پروژسترون) است. برداشتن تخمدانها و يا از کار انداختن آن با اشعه از روش های اين نوع درمان است.

استفاده از داروهای ضد استروژن مانند تاموکسی ‌فن (Tamoxifen) نيز يکی ديگر از اين روش ها است. حساسيت غده به استروژن با بررسی و آزمايش پاتولوژيکی روی تودة سرطان بيمار پس از نمونه‌برداری مشخص و درجه‌بندی می‌شود. اين درجه حساسيت با اعداد ۱- ۲ و ۳ تقسيم‌بندی می‌شود به طوری که صفر برابر عدم حساسيت به استروژن و ۳ حساسيت شديد محسوب می‌شود.

گر گرفتگی، افزايش ترشحات واژن، افزايش وزن،‌ خشکی پوست، ضعف و خستگی، سردرد و افسردگی، سرگيجه، و ايجاد لخته خون در وريد از عوارض جانبی تاموکسی فن است.

درمان سرطان پستان در زمان حاملگی نيز امکانپذير است اما اين امر رابطه مستقيم با درجه پيشرفت سرطان، نوع درمان مورد نياز و سن جنين دارد. برداشتن و تخليه پستان و غده‌های لنفاوی در زمان حاملگی امکانپذير است و لزومی به قطع حاملگی نيست. اما در چنين مواردی درمانهای ثانويه مانند اشعه درمانی و شيمی درمانی به دليل عوارض سوء آنها در جنين به کار گرفته نمی شود. اگر سرطان قابليت پيشرفت داشته باشد، با تعيين سن جنين ممکن است اقدام به دنيا آوردن زودرس جنين شود.

زنانی که در سنين بارداری هستند،‌ ممکن است بعد از شيمی درمانی عادت ماهيانه آنها قطع شده و دچار يائسگی زودرس شوند (و يا در بعضی مواقع عادت ماهانه بعد از ۱۲-۶ ماه برمی ‌گردد. در برخی از موارد بيمار ممکن است دچار خونريزی ادامه دار شود و عادت ماهيانه او قطع نشود. بيماران مبتلا به سرطان پستان نبايد از قرصهای ضدحاملگی که موجب ترشح هورمونهای هورمونهای جنسی زنانه می ‌شود استفاده کنند و حاملگی تا پس از ۶ ماه بعد از اتمام درمان توصيه نمی‌شود.

موفقيتهای تشخيص و درمان سريعتر بيماران مبتلا به سرطان پستان، تکامل روشهای جديد تشخيصی و درمانی مانند شيمی درمانی و هورمون درمانی و الگوهای غربالگری سرطان پستان توانسته مرگ و مير ناشی از اين بيماری را کاهش دهد
+ نوشته شده توسط dr در جمعه نوزدهم مهر 1387 و ساعت 5:31 |

سلول واحد اساسی و ساختمانی حيات است که همانند کيسه ای است حاوی پروتئين‌ها، اسيدهای چرب، کربوهيدراتها و ماده حيات به نام دی ان ای ( DNA). قابليت رشد، تکثير و همانندسازی از ويژگی های سلول های زنده است. ساختار ژنتيکی هر سلول سرعت رشد، تقسيم و زمان مرگ آن را تعيين می کند. در حالت طبيعی، جايگزينی سلولهای فرسوده با سلولهای جوان از يک برنامه منظم تبعيت می کنند و فرايند رشد و تجديد سلولی به طور ثابت در بدن اتفاق می‌ افتد.

سرطان نوعی بيماری است که در آن سلول‌ها توانايی تقسيم و رشد عادی خود را از دست می ‌دهند و اين موضوع منجر به تسخير، تخريب و فاسد شدن بافت‌های سالم می ‌شود. از اجتماع اين سلول‌های سرطانی و تخريب سلول‌های بافت‌های سالم توده ‌ای به نام تومور ايجاد می‌شود. اگر تومور به لايه‌‌ای محدود ختم شود و به ساير بافت‌ها و ارگانها سرايت نکند تومور خوش ‌خيم (غيرسرطانی‌) است و اگر تومور گسترده شده يا به طور بالقوه قابليت پخش شدن و احاطه کردن ساير بافتها و ارگانها را داشته باشد بدخيم يا سرطانی ناميده می‌شود. برخی از شکل های سرطان متاستاز (Metastasize) می‌کنند به اين معنی که خصوصيت تهاجمی پيدا کرده و به ساير بافت‌های بدن، عمدتا از طريق خون و لنف، سرايت می‌کنند و تومورهای جديدی را ايجاد می‌کنند.

حقايقی در رابطه با سرطان

۱- بيش از ۱۰۰ نوع سرطـان  شناسايي شده است و اين سرطــان ها در هر قسمتــي از بدن مي تواند تظاهر پيدا كنند.
۲- مرگ ناشي از سرطان در سال ۲۰۰۵ ، ۶/۷ ميليون نفر بوده است كه ۱۳% از كل ۵۸ ميليون مرگ در سراسر جهان را به خود اختصاص مي دهد.
۳- بيش از ۷۰% تمام مرگ هاي ناشي از كانسر در كشورهاي كم درآمد يا با در آمد متوسط اتفاق مي افتد .
۴- ۵ سرطان شايع و كشنده در مردان در سراسر جهان عبارتند از ريه ـ معده ـ كبد ـ كولوركتال و ازوفاگوس ( مري).
۵- ۵ سرطان شايع و كشنده در زنان به ترتيب عبارتند از سرطان سينه ـ ريه ـ معده ـ كولوركتال و سرويكس.
۶- مصرف دخانيات بزرگترين و تنها عامل قابل پيشگيري از سرطان ها در جهان مي باشد.
۷- يك پنجم كل سرطانهاي سراسر جهان با يك عفونت مزمن، براي مثال ويروس پاپيلوهاي انساني (HPV) كه باعث كانسر سرويكس مي شود و ويروس هپاتيت B (HBV) كه باعث كانسر كبد مي شود در ارتباط است.
۸- يك سوم كانسر ها اگر در مراحل اوليه تشخيص داده و به اندازه كافي درمان شوند، قابل درمان مي باشند.
۹- درصورتيكه  دانش فعلي در رابطه با كنترل درد و درمان نگهدارنده يك سرطان وجود دارد، بايدنسبت  به تسكين درد آنها كمك شود.
۱۰- ۴۰% سرطان ها عمدتاً بوسيله عدم مصرف دخانيات، داشتن تغذيه سالم، انجام فعاليت بدني و پيشگيري از عفونت هايي كه ممكن است منجر به كانسر شوند، قابل پيشگيري هستند.


رشد سرطانی يا بدخيم زمانی اتفاق می‌افتد که:

برخی از سلول‌ها به طور غيرقابل کنترل شروع به تکثير کنند.

بخش‌ هايی که به طور طبيعی عهده‌ دار دفاع از بدن هستند مانند سيستم ايمنی بدن قادر به پيشگيری از تقسيم بی ‌رويه نباشند.

تعدادی از سلولهای غيرطبيعی از نظر اندازه بزرگ و بزرگ‌ تر ‌شوند.

در مجموع چهار گروه ژن مسئول تقسيم سلولی به شمار می‌روند:

۱- آنکوژن‌ها (ژن‌های عامل تومور) (Oncogene) که در شرايط عادی در فرستادن پيام به سلول برای تکثير نقش دارند. اختلال و تغيير در اين سلول‌ها منجر به تکثير نامنظم سلول شده و سلول سرطانی بشمار می‌رود.

۲- ژن‌های سرکوبگر تومور- (Tumour suppressor genes) اين ژن‌ها پروتئين‌های خاصی را توليد می‌کنند که در شرايط عادی وظيفه معکوس آنکوژن‌ها را داشته و به سلول پيام توقف تکثير می‌دهد. يکی از مهم‌ترين ژن‌های اين گروه ژنی‌ به نام p۵۳ است.

۳- ژن‌های خودکشی – (Suicide genes) خودکشی سلول‌ها يا مرگ سلول يکی از مهم ‌ترين عوامل پيچيده سلولی است که به سلول توانايی خودکشی در شرايط غيرمعمول را می‌دهد تا مانع شيوع تکثير و آسيب‌ديدگی به ساير سلول‌ها ‌شود. هنگامی که ژن‌های خودکشی آسيب پيدا کنند ديگر قادر به فعاليت خود برای نابود کردن سلول معيوب نبوده و سلول سرطانی محسوب می‌شود.

۴- ژن‌های ترميمی دی ان ای- (DNA repairing genes) اين ژن‌ها مسئول ترميم دی ان ای آسيب ديده و معيوب هستند که با ترشح پروتئين‌های متفاوت زمينه ترميم دی ان ای آسيب ديده را فراهم می کنند. اما زمانی که خود اين ژن های ترميمی دی ان ای آسيب می بينند، سلول، ديگر توانايی ترميم خود را از دست داده و اختلالات ژنتيکی و ترميم نشدن دی ان ای منجربه سرطان می‌شود.

سبب شناسی سرطان

سرطان يک فرايند پويا است که توسط متغيرهای ناشناخته و مستقل متعددی موجب تغييرات مولکولی سلول شده و منجر به تداخل در سيستم تکثير سلول می‌شود.

اولين تغيير سلولی آشکار در پيدايش سرطان، تراريختی و تغيير شکل سلول است. عواملی که به ايجاد سلولهای سرطانی کمک می‌کنند عبارتند از:

استعداد ميزبان: عوامل ژنتيکی از جمله نقايصی در کروموزوم‌ها و يا انتقال ژن معيوب به جنين

عوامل ايمنولوژيک(ايمنی): مانند نارسايی مکانيسم ايمنی طبيعی بدن

داروهای سرکوبگر ايمنی: موجب سرکوب مکانيسم ايمنی طبيعی شده و زمينه‌ ابتلا به سرطان را فراهم می کنند

عوامل محيطی: تماس با مواد سرطان‌زا مانند آزبست، پرتونگارها و راديوم‌ـ پرتوهای يونيزه شامل امواج الکترومغناطيسی

ويروسهای القا کننده سرطان: ويروسهايی هستند که قابليت تغيير دادن شکل سلولی را که آلوده می‌کنند، دارند و در نتيجه منجر به تکثير خارج از کنترل سلول‌های مورد نظر می‌شوند. اين تکثير فزاينده موجب تومور يا سرطان می‌شود.

عوامل ترشح هورمونی: عوامل ترشح هورمونی اغلب موجب تسريع روند بدخيمی بيماری می‌شود.

چرا خطر سرطان در افراد مسن افزايش پيدا مي‌كند؟
سلول‌هاي بنيادي در افراد پير قدرت توليد سلولهاي ايمني كمتري دارند. مغز استخوان در بدن افراد مسن سلولهاي ايمني كمتري توليد مي‌كند، بنابراين احتمال به سرطان خون در افراد مسن بالاتر است. محققان بر روي موش‌هاي آزمايشگاهي جوان سلول‌هاي بنيادي پير پيوند زدند. آنها انتظار داشتند كه سلول‌هاي بنيادي پير بعد از پيوند همان توانايي سلول‌هاي جوان را داشته باشند و سلول‌هاي ايمني توليد كنند ولي سلولها درست مثل سلولهاي پير رفتار كردند. يكي از پژوهشگران در مقابل اين عكس‌العمل سلول‌ها گفت اگر تفاوت سلول‌هاي بنيادي پير و جوان را بدانيم در آن صورت مي‌توان سلولهاي پير را وادار به جوان شدن كرد. با اين دانش كارايي ايمني دفاعي بدن افراد پير را مي‌توان بهبود بخشيد و از سرطان خون جلوگيري كرد.


الگوهای درمان سرطان

تا کنون بيش از ۲۰۰ نوع مختلف سرطان شناخته شده است. اين سرطان ها می‌توانند بافتهای مختلف بدن را احاطه کنند.

هر نوع سرطان عوامل، مشخصات و همچنين درمان خاص خود را دارد اما روش های اصلی درمان سرطان عبارتند از:

ا- جراحی
۲- راديوتراپی
۳- شيمی درمانی
۴- هورمون درمانی
۵- ژن درمانی

کاربرد شکل های جديد اشعه همانند پرتوهای ليزر که به بافت‌ های طبيعی صدمه نمی ‌زنند و توسعه انواع هورمون درمانی به تنهايی و يا در ترکيب با ساير درمان‌ها از پيشرفتهای مهم در خصوص پيشگيری و درمان سرطان به شمار می رود. اخيرا موفقيتهای تشخيص و درمان سريعتر بيماران، تکامل روشهای جديد تشخيصی و درمانی مانند شيمی درمانی و هورمون درمانی و الگوهای معاينات ادواری و عمومی سرطان توانسته مرگ و مير ناشی از اين بيماری را کاهش دهد.

دستاوردهاي‎ جديد در درمان‎‎ سرطان

 تحقيقات دانشمندان نشـان داد , دارويي كه براي درمان سرطان سگ ها توليـد شده ممكن است در انسان ها نيز موثر واقـع شود.

پزشكان دانشكده پزشكي هاروارد مي گويند ” داروي آزمايشي اس يو ۱۱۲۴۸ احتمـالا بـراي مقابله با سرطان هاي ريه , سينه و كلـيـه موثر خواهد بود.”

اين دارو مـانـع از آن مـي شـود كـه پروتئين موسوم به وي ئي جي اف موجـب رشـد رگ هاي خوني شود.
تومورهاي سرطاني به رشد رگ هاي خوني وابسته اند و بدون آنها به سرعت با كمبود اكسيژن مواد مغزي روبرو مي شوند.

قرار است آزمايش وسيعي براي بـررسـي امكان استفاده از داروي اس يو ۱۱۲۴۸ براي درمان تومورهاي استرومائي معده اي و روده اي كه هر سال حدود هزاران نفر به آن مبتلا مي شوند در امريكا آغاز شود.

پزشكان دانشگاه هاروارد  گزارش دادند اين دارو مـوجـب كـوچـك شـدن تومورها در ۶۰ نفر از ۹۰ بيمار مبتـلا بـه سرطان استروماي معـده اي و روده اي شـد , گرچه اين افراد كامل درمان نشدند اما وضع آنان بهبود يافت.

خواص ضد سرطاني عصاره يک گياه شبيه نعناع

پژوهشگران ميگويند از عصاره برگهاى يک گياه چيني شبيه نعناع ميتوان در مبارزه با سرطان بهره گرفت .
به گزارش پايگاه اينترنتي بي بي سي نيوز، دانشمندان از عصاره گياهbarbatascutellaria دارويي تهيه کرده اند که با نابودى عروق خون رسان تومورها اثر ميکند.

عوارض جانبي اين دارو در مقايسه با داروهاى متعارف که علاوه بر سلولهاى سرطاني، سلولهاى سالم را نيز مورد هدف قرار ميدهند کمتر است .

پروفسور آلن مکگوان و همکارانش از دانشگاه سالفورد اميدوارند آزمايش انساني اين دارو را هر چه زودتر آغاز کنند.

اين دارو در محيط آزمايشگاه بر روى سلولهاى سرطاني بدست آمده از سرطان سينه و ريه آزمايش شده است .
اين دارو عروق خون رسان تومور را مورد حمله قرار ميدهد و با جلوگيرى از رسيدن اکسيژن و مواد غذايي موجبات نابودى سرطان را فراهم ميآورد.

دکتر سيلوى داکي ميگويد هدف قرار دادن عروق خون رسان مانع از تغذيه تومور و در نتيجه گسترش تومور ميشود.
اين دارو تنها عروق خون رسان تومور را هدف قرار ميدهد و آسيبي به عروق خون رسان بافتهاى سالم نميرساند.

درمانهاى متعارف علاوه بر سلولهاى تومور سلولهاى سالم را نيز مورد هدف قرار ميدهد که عوارض جانبي بسيارى به همراه دارد.

تمام سرطانها براى بقا و رشد نياز به خون رساني دارند. اگر دانشمندان بتوانند عروق خون رسان تومور را هدف قرار داده و نابود کنند، به شيوه اى دست خواهند يافت که در مورد همه انواع سرطانها در کودکان و بزرگسالان کارايي خواهد داشت .

محققان در شيوه جديد با ترکيب داروها به نتايج بهترى دست يافتند. استفاده از اين گياه در طب سنتي چين براى درمان بيماريهاى گوناگوني مانند برخي انواع سرطانها تاريخ طولاني دارد.
چاقی و افزایش خطر سرطان در زنان
زنان چاق ممكن است به انواع ويژه سرطان مبتلا شوند. سرطان رحم در زنان چاق بيش از زناني كه وزن بدن آنها طبيعي است رايج است. اين مي تواند بدين علت باشد كه بدن زنان چاق استروژن بيش از اندازه توليد     مي كند همچنين احتمال زيادي وجود دارد كه زنان چاق به سرطان پستان كولون و راست روده مبتلا شوند. به نظر مي رسد كه اين موضوع با رژيم غذايي رابطه ي مستقيم دارد، زيرا اين نوع سرطان احتمالاً با خوردن غذاهايي در ارتباط است كه بدون فيبر بوده ولي چربي و كالري خيلي زيادي دارند. خوشبختانه ، در صورتي كه از وزن خود بكاهيد خطر ابتلا به اين سرطان ها نيز كاهش مي يابد.

متوقف كردن سرطان در سرچشمه
 هيچ يك از نظريه هاي جديد نتوانسته اند ريشه هاي گره خورده بيش از ۱۰۰ بيماري عجيب و غريب كه ما آنها را سرطان مي ناميم گره گشايي كنند.

همه اين نظريات نياز به اضافه كردن نقش پديده اي اپي ژنتيك دارند كه احتمال دارد بسيار كليدي باشد اما همچنان اسرارآميز باقي مانده است. تعيين اين كه كدام يك از ايده ها صحيح تر از ديگران است بسيار مهم مي نمايد، چرا كه پذيرش هر يك از آنها پيش بيني هاي متفاوتي را براي درمان وارد كرده و كمك مي كند تا موفقيت عليه سرطان هاي شايع و كشنده بيشتر شود.زماني در آينده علم پاسخ قطعي به پرسش علت ايجاد سرطان را خواهد داد. به احتمال زياد اين پاسخ، يك پاسخ بسيار پيچيده باشد و اميدهاي ما را از داروهايي كه بيماري را معالجه مي كنند به درمان هايي كه از ايجاد آن پيشگيري به عمل مي آورند تغيير مي دهند. حتي بدون فهم دقيق علت آن، پزشكان دريافته اند كه به نظر مي رسد مصرف روزانه آسپيرين باعث جلوگيري از سرطان راست روده در بعضي بالغين مي شود. اثر اندك، اما گامي است براي حركت از شيمي درماني به يك آلترناتيو بهتر: شيمي پيشگيري.

کشف ژن آسیب پذیر هنگام استفاده از داروی ضد سرطان MTX
محققان دانشگاه Queen، طی تحقیقاتی که به انجام رساندند توانستند آزمایش بر روی کرم میوه، ژن تأثیر پذیر هنگام استفاده از دارویی که منجر به بروز نقص عضو در حین تولد می شود را کشف کنند
. به گزارش سرویس علمی پژوهشی ایسکانیوز به نقل از مجله Toxicalogical Sciences دارویی موسوم به MTX از جمله داروهای پرطرفداری است که برای درمان سرطان و بیماری‌هایی همچون سل پوستی و آرتروز روماتیسمی تجویز می‌شود. پس از مصرف، این دارو برای مدت‌های طولانی در بدن باقی مانده و سبب بروز نقص عضو هنگام تولد در نوزادانی می‌شود که مادرانشان قبلاً از این دارو مصرف کرده‌اند. محققان با استفاده از این کرم‌ها توانستند ژنی را که این دارو روی آن تأثیر می‌‌گذارد کشف کنند، این یافته جدید به دانشمندان این امکان را می‌دهد که به کشف روش‌های درمانی مؤثری برای درمان این نقص عضو‌های ناخواسته بپردازند. پیش از این نیز از کرم‌‌های میوه در تحقیقات و بررسی‌ها روی بیماری‌هایی چون سرطان، بیماری‌های عصبی و بیماری‌های مربوط به کهولت سن استفاده شده بود. نتایج کامل این تحقیقات در چاپ سال آینده مجله Toxicalogical Sciences منتشر خواهد شد.

دانشمندان دانشگاه Chapel Hill ، ادعا می کنند موفق به کشف ژنی در ویروس Epstein_Barr  شده اند که در پیشرفت سرطان موثر است .
ویروس Epsetein_Barr ، که نوعی ویروس تبخال در انسان است رابطه مستقیمی با ایجاد سرطان خون و همچنین غده های سرطان مرکب از بافت‌های لنفاوی دارد . این نتایج حاصل آزمایشات انجام شده روی موش هایی بود که به علت نقص سیستم ایمنی به ویروس Epstein _ Barr ، آلوده شده بودند و این ویروس قادر است پس از مدت زمانی کوتاه تغییر ماهیت داده ،‌ژن خود را از دست بدهد و سپس این ژن آزاد شده قادر است یک سلول آلوده را از بین ببرد و ویروس های جدید تولید کند .

محققان روشی را به ثبت رسانده‌اند که آنان را قادر می‌سازد جلوی گسترش آلودگی ناشی از ویروس‌های تغییر ژن داده شده را بگیرند.


این ویروس همواره تلاش‌های پزشکان مبنی بر استفاده از ژن درمانی در برابر تومورهای سرطانی را از بین می‌برند، در واقع مشکل واقعی از آنجایی ناشی می‌شود که ویروس‌هایی که حامل ژن ضد توموری باشند از تومورهای سرطان خارج می شوند و بافت‌های دیگر بدن را نیز آلوده می‌کنند. در همین راستا محققان تلاش کرده‌اند، تا به طریقی از خروج این ویروس‌ها از بافت‌های سرطانی جلوگیری به عمل آوردند بنابراین دست به تولید نوعی پلیمر سازگار به شرایط بدن ساخته‌اند که در دمای ۳۹ درجه فارنهایت به صورت مایع بوده و وقتی در دمای بدن قرار می‌گیرد به صورت ژلی در می‌آید که جلوی انتقال ویروس‌ها از طریق خون به قسمت‌های دیگر بدن را می‌گیردو با استفاده از این روش ۱۰۰ تا ۱۰۰۰ بار می‌توان جلوی انتقال این ویروس‌ها را گرفت که این خود برای حل این مشکل کفایت می ‌کند.

پيشگيري از سرطان سينه توسط آسپيرين يا بروفن
بر اساس يک مطالعه جديد ، استفاده منظم از بروفن و آسپيرين احتمال سرطان سينه را در زنان کاهش مي دهد . انستيتو کانسر آمريکا بر مبناي مطالعات انجام شده به اين نتيجه رسيده است که مصرف هفتگي داروهاي ضدالتهابي غيراستروئيدي ( NSAIDs ) اثرات قابل توجهي در کاهش خطر ابتلا به سرطان سينه داشته است . اين تحقيقات نشان مي دهد حتي زناني که احتمال ابتلا به سرطان در آنها زياد است بوسيله ( NSAIDs ) محافظت مي شوند . هر چند براي قطعي کردن اين موضوع نياز به بررسي بيشتري مي باشد .
در بررسي بعمل آمده نشان داده شد ۸۰۷۴۱ زن يائسه که بمدت ۹-۵ سال بطور هفتگي دو عدد يا بيشتر داروهاي ضدالتهابي غيراستروئيدي مصرف مي کردند به ميزان ۲۱ درصد احتمال سرطان سينه در آنها کاهش يافت . همچنين احتمال ابتلا به سرطان در زناني که که بيش از ۱۰ سال دارو مصرف کرده بوند نسبت به زناني که دارو نگرفته بودند ۲۸ درصد کاهش يافت .
محققين مشاهده کردند که بروفن در پيشگيري از سرطان سينه مؤثرتر از آسپيرين مي باشد ( ۴۹ درصد در مقابل ۲۱ درصد ) همچنين نشان داده شد که استفاده منظم از آسپيرين با مقدار کم ( کمتر از ۱۰۰ ميليگرم )‌ در پيشگيري تأثيري نداشته است .
هدف از استفاده دارو جهت پيشگيري از سرطان سينه يا سرطانهاي ديگر پيدا کردن يا توليد داروهاي اختصاصي با حداقل مسموميت است که مانع پيشرفت سرطان شده و يا آنرا درمان کند .
مکانيسم عمل
اوليه اين داروها سرکوبي آنزيمي بنام COX-۲ مي باشد که در اکثريت سرطانهاي سينه فعاليت بيش از حد معمول دارد . مطالعات اخير نشان داده اند که آنزيم COX-۲ ممکن است در وقايع بيولوژيک متعدد در طي روند ايجاد تومور مؤثر باشد . بنابراين ، این آنزیم هدف احتمالي براي جلوگيري و احتمالاً درمان تعدادي از سرطانها مي باشد .
در مطالعه اي که بر روي نزديک به ۸۱۰۰۰ خانم يائسه ۷۹-۵۰ ساله انجام شد اثرات استفاده طولاني مدت از داروهاي ضدالتهابي غيراستروئيدي در کاهش خطر سرطان سينه به اثبات رسيد .
پيش بيني مي شود که در سال ۲۰۰۳ بيش از ۲۱۲۶۰۰ مورد جديد سرطان ريه تشخيص داده شود و تقريباً ۴۰۰۰۰ بيمار به اين علت فوت کنند . سرطان سينه دومين علت مرگ و مير بعلت سرطان در زنان مي باشد .ن
+ نوشته شده توسط dr در جمعه نوزدهم مهر 1387 و ساعت 5:28 |

دانش زیست شناسی یکی از قدیمی ترین علومی بوده که بشر به آن توجه داشته است. شواهد بسیار زیادی که طی کاوشهای باستان شناسی بدست آمده حکایت از آن دارد که انسانهای پیشین به دانش زیست شناسی توجه داشته اند و در این میان اصلاح نژاد دامها و پرورش گیاهان با باردهی بیشتر از دانش گذشتگان در مورد علم ژنتیک خبر می دهد.

اما از حدود یک قرن پیش دانش زیست شناسی وارد مرحله جدیدی شد که بعدا آن را ژنتیک نامیده اند و این امر انقلابی در علم زیست شناسی به وجود آورد.

در قرن هجدهم ، عده ای از پژوهشگران بر آن شدند که نحوه انتقال صفات ارثی را از نسلی به نسل دیگر بررسی کنند؛ این بررسی ها به نتیجه قابل ملاحضه ای ختم نشد. دو دلیل مهم آن عبارت بودند از آگاهی نداشتن به ریاضیات و دلیل دوم انتخاب صفاتی بود که برای پژوهش های اولیه ژنتیک مناسب نبودند.

اولین کسی که توانست قوانین حاکم بر انتقال صفات ارثی را شناسایی کند، کشیشی اتریشی به نام گریگور مندل بود که در سال ۱۸۶۵ این قوانین را که حاصل آزمایشاتش روی گیاه نخود فرنگی بود، ارائه کرد.

این در حالی بودکه جامعه علمی آن دوران به دیدگاه ها و کشفیات او اهمیت چندانی نداد و نتایج کارهای مندل به دست فراموشی سپرده شد. و به نظر می رسید ، پرونده این دانش رو به بسته شدن است. در سال ۱۹۰۰ میلادی کشف مجدد قوانین ارائه شده از سوی مندل ، توسط درویس ، شرماک و کورنز باعث شد که نظریات او مورد توجه و قبول قرار گرفته و مندل به عنوان پدر علم ژنتیک شناخته شود.

جایگاه ژنها

در سال ۱۹۵۳ با کشف ساختمان جایگاه ژنها (DNA) از سوی جیمز واتسن و فرانسیس کریک ، رشته ای جدید در علم زیست شناسی به وجود آمد که زیست شناسی ملکولی نام گرفت . با حدود گذشت یک قرن از کشفیات مندل در خلال سالهای ۱۹۷۱ و ۱۹۷۳ در رشته زیست شناسی ملکولی و ژنتیک که اولی به بررسی ساختمان و مکانیسم عمل ژنها و دومی به بررسی بیماری های ژنتیک و پیدا کردن درمانی برای آنها می پرداخت ، ادغام شدند و رشته ای به نام مهندسی ژنتیک را به وجود آوردند که طی اندک زمانی توانست رشته های مختلفی اعم از پزشکی ، صنعت و کشاورزی را تحت الشعاع خود قرار دهد و دیدگاه های مختلف عصر حاضر را به خود اختصاص دهد.

اساس مهندسی ژنتیک و بیوتکنولوژی انتقال یک یا تعدادی از ژنهای یک ارگانیسم به درون خزانه ژنتیکی یک ارگانیسم دیگر است. به این ترتیب ارگانیسم جدید واجد ژنهایی خواهد شد که در گذشته فاقد آن بوده و اینک وادار می شود که در شرایط محیطی مناسب اقدام به بیان آن ژن نماید که محصول آن می تواند منجر به بروز صفت خاص و یا تولید فراورده ای شود.

مهندسی ژنتیک

مهندسی ژنتیک و بیوتکنولوژی در چند سال اخیر توانسته منشأ خدمات ارزنده ای برای نوع بشر باشد. از مهمترین دستاوردهای این دانش می توان تأثیر آن را حیطه های مختلف از جمله صلاح نژادی حیوانات و گیاهان با هدف تولید فراورده های بیشتر، تهیه داروها و هورمون ها با درجه خلوص بالا و صرف هزینه های پایین ، درمان بیماری های ژنتیکی با ایجاد تغییرات در سلول تخم و موار متعدد دیگر اشاره کرد.

تشخیص قبل از بارداری بیماری های ژنتیکی ، تشخیص صحت رابطه فرزند با پدر و مادر و همچنین تکنیک شناسایی مجرمان از روی بقایای باقی مانده از بدن ، مو و یا خون آنها از جمله توانایی های دیگر ژنتیک مولکولی است.

در نگاهی دیگر دورنمای دانش ژنتیک و بیوتکنولوژی بسیار زیبا جلوه می کند. تولید اعضای بدن از قلب گرفته تا چشم و دست و پا به صورت مجزا از طریق مهندسی ژنتیک و ارایه آنها به بانکهای اعضای بدن با هدف کمک به نیازمندان پیوند عضو ، یکی از این موارد است.

به این ترتیب مشکل دفع پیوند حل خواهد شد و مخصوصاً در صورتی که عضو پیوندی از دارای خزانه ژنتیک همان فرد باشد هیچ آنتی ژن بیگانه ای نمیتواند عامل دفع عضو باشد. درمان بسیاری از بیماری های ژنتیکی مخصوصاً در دوره جنینی قابل درمان خواهد بود. هویت افراد از روی کارتهای شناسایی که بر پایه وراثت و ژنتیک آنها عمل می کند ممکن خواهد شد و مجرمان با گذاشتن کوچکترین اثر بیولوژیکی از خود مثل یک تار مو بسرعت شناسایی خواهند شد.

دنیای آینده در تسخیر دانش ژنتیک خواهد بود و برای این علم نمیتوان پایانی قائل شد. اگر چه به نظر می رسد مثل هر دانش دیگری، این علم هم می تواند ابزاری برای ارضاء حس قدرت طلبی بسیاری از سیاستمداران باشد و تا کنون شاهد جنجالهای بسیاری زیادی هم در این مورد بوده ایم. یکی از مهمترین موارد آن تولید گیاهان تراریخت و کلونینگ و همسانه سازی انسان بوده است.

گریگور مندل

گريگوري مندل كه او را پدر ژنتيك مي دانند در روستاي برنو كه اكنون جزوي از كشور چك است در خانواده اي تنگ دست و آلماني زبان متولد شد. پدر مندل، يك کشاورز بود كه حداقل سه روز در هفته براي مالك زمين در شرايطي بسيار سخت و طاقت فرسا كار مي كرد تا بالاخره روزي مالك یک زمين زراعي شد.

مندل هم به پرورش درختان ميوه علاقه زيادي داشت و باغ ميوه كوچك خود را با پيوندهايي بهبود مي بخشيد كه كشيش شهر، پدر «شريبر»، در اختيارش مي گذاشت. يوهان جوان كه پس از راهب شدن گرگور مندل نام گرفت، در اين كار به پدرش كمك مي كرد. و به تدریج با باغباني و پرورش گل آشنا شد.

پدر شريبر در مدرسه دهكده تدريس مي كرد. كودكان در آن مدرسه نه تنها خواندن و نوشتن مي آموختند، بلكه با تاريخ طبيعي و علوم نيز آشنا مي شدند. مندل هم که شاگرد ممتازي بود ، درس را در همان مدرسه شرع کرد.
پدر مندل که مرد فقیری بود ، با وجود امكانات بسيار اندك، هر آنچه در توان داشت، به كار گرفت تا پسرش آينده بهتري داشته باشد. یوهان، تحصيلات ابتدايي را با موفقيت پشت سر گذاشت و براي رفتن به دبيرستان آماده شد. هر چند که رفتن به دبرستان برای خانواده یوهان بسیار سخت بود و والدين او نمي توانستند از نظر مالي كمك زيادي به او بكنند. به همین دلیل هم ، يوهان مجبور بود براي تأمين نيازهاي مالي خود كار كند.

با وجود اين، او با موفقيت به تحصيل ادامه داد تا اين كه در شانزده سالگي پدر مندل در يك تصادف به شدت صدمه ديد و مجبور شد كار در مزرعه را رها كند. به اين ترتيب، يوهان بايد كليه مخارج تحصيل خود را به تنهايي فراهم مي كرد. او به خاطر كار زياد و سوء تغذيه، مريض شد.

با وجود اين، دبيرستان را با موفقيت به پايان رساند و خود را براي رفتن به دانشگاه آماده كرد. از آن جا كه يوهان سرگرم تحصيل بود و نمي توانست در كار مزرعه به پدر كمك كند، آنتوان مندل ، پدر یوهان تصميم گرفت سرپرستي مزرعه را به دامادش واگذار كند. داماد نيز متعهد شد كه هنگام ورود يوهان به صومعه، مبلغی را به او بپردازد. تقريباً بلافاصله پس از اين كه قرارداد امضا شد، خواهر مندل سهم جهيزيه اش را به برادرش داد تا تحصيلات خود را تكميل كند. و در انتهاي آن سال، تمام بودجه خانواده به اتمام رسيد.

در چنان شرايطي، تنها اميد خانواده، كشيش شدن يوهان بود! مندل اميدوار بود به عنوان كشيش، شغلي همچون معلمي در مدرسه پيدا كند و در اوقات فراغت به مطالعات علمي بپردازد. مندل در صومعه اي مشغول فعاليت شد كه داراي يك زيست شناس، يك ستاره شناس، يك فيلسوف و يك آهنگساز بود. طبق يك حكم سلطنتي، آنان مسئوليت تدريس مسائل ديني، فلسفي و رياضيات را بر عهده داشتند. در واقع صومعه بک دانشگاه کوچک بود.

این دانشگاه کوچک براي تكميل گروه كوچك استادانش به شاگرد جواني نياز داشت كه مايل به پيوستن به صومعه باشد. ازاين رو، مندل به توصيه استاد فيزيكش كه مندل را در رشته فيزيك بهترين مي دانست، به صومعه پيوست. چند سال بعد، مندل در يكي از يادداشتهايش چنين نوشت: «اين قدم، تغييري اساسي در زندگي ام به وجود آورد. احساس مي كنم به نقطه اي از زندگي رسيده ام كه ديگر به مبارزه تلخ براي زنده ماندن نيازي ندارم.» او ديگر نگران به دست آوردن لقمه ناني نبود و سرانجام مي توانست از نظر مالي به خانواده اش كمك كند و بخشش سخاوتمندانه خواهرش را با تأمين مخارج تحصيل پسرانش جبران نمايد.

مندل به عنوان كشيش ناحيه و كشيش بيمارستان به كار مشغول شد. اما كار در بيمارستان براي مندل مناسب نبود و مجاورت با انواع بيماريها او را بيمار كرد. به همين جهت، او براي تدريس به يكي از دبيرستان هاي ناحيه اعزام شد. اين شغل براي مندل بسيار مناسب بود. او رياضيات و ادبيات روم و يونان باستان تدريس مي كرد و بين دانش آموزان و اعضاي دبيرستان، شهرت و محبوبيت زيادي داشت.

مندل با كمك هاي صومعه توانست در دانشگاه وين تحصيل كند. او در كلاس هاي فيزيك تجربي آموخت كه چگونه مي توان به كمك مشاهده و تجربه، فرضيه ها را آزمايش كرد و به قوانين عمومي دست يافت. او به مطالعه آمار و احتمالات پرداخت و با نظريه اتمي در شيمي آشنا شد. همچنين در كلاس هاي زيست شناسي و فيزيولوژي گياهي شركت كرد تا دانش خود را در اين زمينه تكميل كند.

در زمان مندل نظريه توارث آميخته نظريه ای ببود افراد آن را پذبرفه بودند بر این اساس ، صفات فرزندان هميشه حد واسطي از صفات والدين است و طبق نظر لامارك محيط بر وراثت تاثير مي گذارد و ممكن است باعث تغيير صفات منتقل شده از والدين به فرزندان شود. مندل هم که مطالعاتی در این مورد انجام داده بود بر روی اصول وراثت کار کرد و در نهایت نظریه لامارک را را رد كرد.

مندل در سال ۱۸۵۶، مطالعات معروفش را روي گياه نخود فرنگي آغاز كرد و پس از هفت سال موفق به كشف اصول اوليه وراثت شد. تمام فضايي كه او براي انجام آزمايشاتش در اختيار داشت، قطعه كوچكي از باغ صومعه بود كه ۳۵ متر طول و هفت متر عرض داشت. او با اين كه به طور تمام وقت تدريس مي كرد، هر گاه فرصتي مي يافت، به كار و آزمايش در باغچه اش مي پرداخت. نتايج آزمايش هاي او در سال ۱۸۶۵ منتشر شد.

مندل گیاه نخود را انتخاب کرد و از طریق دگر لقاحی در نخود سعی کرد که نخود هایی با صفات متقابل را با یکدگر آمیزش دهد و گیاهانی با صفات جدید را به وجود آورد. هر چند که هیچ گاه گیاهی با صفات جدید به وجود نیامد ، اما آزمایشات او به شناسایی اصول مهمی از وراثت ختم شد.

آزمايشگاه مندل همان باغچه کلیسا بود و او آزمایشات خود را از سال ۱۸۵۶ تا ۱۸۶۳ بر روي گياه نخود انجام داد و با کمک دانش ریاضی احتمالات موفق شد نسبت های بیان صفات که به دو دسته غالب و مغلوب تقسیم بندی کرده بود را کشف کند که بعدها به قوانين وراثت مندل معروف شد. از آنجا که در آن زمان بسیاری از افراد با نفوذ همچنان نظریات داروین و لامارک را صحیح می پنداشتند حاضر به پذیرش نظریات او نشدند. و مندل در حالی که هنوز نتایج آزمایشات او در محفل علمی معتبری مطرح نشده بود درگذشت و این در حالی بود که حتی گروهی از فلاسفه علم اعتقاد داشتند که مندل به صورت غیر آگاهانه به نتایجی دست پیدا کرده و حتی میخواستند لقبی را که بعداً به عنوان پدر علم ژنتیک برای او انتخواب کردند را منکر شوند.

مندل تا سال ۱۹۰۰ همچنان ناشناخته ماند تا این که در این سالها سه دانشجو به صورت جداگانه کارهای مندل را دنبال کردند و قوانین او را به تأیید رساندند. مندل قوانين حقيقي وراثت را كشف كرد، اما محيط فرهنگي اش مانع از آن شد كه ارزش كارهايش شناخته شود. كشف مجدد قوانين مندل تنها هنگامي ممكن شد كه سلسله اي از تهاجم هاي غيرمستقيم علمي تصورات قديمي را از اعتبار ساقط كرد. پژوهش های مندل بر روی حدود ۲۸۰۰۰ بوته نخود و در مدت ۷ سال دنبال شد
+ نوشته شده توسط dr در جمعه نوزدهم مهر 1387 و ساعت 5:23 |